O φίλος μου ο Νίκος βρήκε ένα κινητό στο γήπεδο και τον ρωτώ:
- Ξέρεις Νίκο αν έχει μπαταρία λυθίου .
- Όχι δεν ξέρω αν έχει μπαταρία λυθίου σίγουρα αυτό που ξέρω είναι, πως ήταν κατόχου ηλιθίου .
Ήταν δυο φίλοι, ο Νίκος και ο Κώστας. Όταν έγιναν 20 χρονών, ο Κώστας παντρεύτηκε και ο Νίκος ξενιτεύτηκε. Μετά από 20 χρόνια ο Νίκος επιστρέφει στην πατρίδα και πάει να δει τον παλιό του φίλο. Χτυπάει την πόρτα του σπιτιού του και ανοίγει ένα καθυστερημένο που τον ρωτάει:
- Γεια σας τι θέλετε;
- Εσύ παιδί μου είσαι του Κώστα; ρωτά ξαφνιασμένος ο Νίκος.
- Ναι.
"Αμάν!", σκέφτεται ο Νίκος. "Τι άτυχος που είναι ο φίλος μου!"
- Έχεις άλλο αδερφάκι; Ρωτάει ξανά.
- Ναι, απαντά το παιδί, αλλά δεν είναι εδώ. Είναι στο πανεπιστήμιο.
"Α, ωραία, σκέφτεται ο Νίκος, τουλάχιστον έχει και ένα φυσιολογικό παιδί"
- Και τι κάνει στο πανεπιστήμιο;
- Τίποτα, λέει το παιδί. Το έχουν για τα πειράματα!