Ένας τύπος τώρα πάει για να κάνει στείρωση (να του κόψουν το μακρύ του
δηλαδή) και έχουν πάει τώρα ο αδερφός του με τη γυναίκα του (γυναίκα του
αδερφού του, όχι δικιά του), κρατώντας το νεογέννητο μωρό τους για να τον
μεταπείσουν...
- Έλα τώρα... Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, λέει ο αδερφός του.
- Και γιατί όχι; απαντά ο μελλοευνούχιστος...
- Δε θες και εσύ να έχεις ένα όμορφο μωράκι κάποια μέρα; Όπως εγώ και η
γυναίκα μου για παράδειγμα έχουμε;
Ο τύπος δε λέει τίποτα...
Ο αδερφός έχει αρχίσει να χάνει την ψυχραιμία του...
- Έλα ρε Νίκο... Θέλω ένα ανιψάκι... Κάνε με θείο...
Ο Νίκος δεν άντεχε άλλο... Έριξε ένα βλέμμα στη νύφη του και ρώτησε τον
αδερφό του...
- Σίγουρα θες ένα ανιψάκι;
- Σίγουρα... Θα ήταν τιμή για μένα...
- Συγχαρητήρια τότε... Το κρατάς!
Ήταν δυο φίλοι, ο Νίκος και ο Κώστας. Όταν έγιναν 20 χρονών, ο Κώστας παντρεύτηκε και ο Νίκος ξενιτεύτηκε. Μετά από 20 χρόνια ο Νίκος επιστρέφει στην πατρίδα και πάει να δει τον παλιό του φίλο. Χτυπάει την πόρτα του σπιτιού του και ανοίγει ένα καθυστερημένο που τον ρωτάει:
- Γεια σας τι θέλετε;
- Εσύ παιδί μου είσαι του Κώστα; ρωτά ξαφνιασμένος ο Νίκος.
- Ναι.
"Αμάν!", σκέφτεται ο Νίκος. "Τι άτυχος που είναι ο φίλος μου!"
- Έχεις άλλο αδερφάκι; Ρωτάει ξανά.
- Ναι, απαντά το παιδί, αλλά δεν είναι εδώ. Είναι στο πανεπιστήμιο.
"Α, ωραία, σκέφτεται ο Νίκος, τουλάχιστον έχει και ένα φυσιολογικό παιδί"
- Και τι κάνει στο πανεπιστήμιο;
- Τίποτα, λέει το παιδί. Το έχουν για τα πειράματα!