Παιδί: Μαμά, γιατί μου είπες προχθές ότι ο Γιωργάκης μας, το αδερφάκι μου είναι αγγελάκι;
Μαμά: Μα γιατί το χρυσούλι μου είναι αγγελάκι... Γιατί ρωτάς;
Παιδί: Είσαι σίγουρη;
Μαμά: Μα βέβαια ο Γιωργάκης μας είναι αγγελάκι. Γιατί αμφιβάλλεις;
Παιδί: Δεν είναι, σου λέω. Πριν λίγο έριξα το Γιωργάκη από το παράθυρο και δεν πέταξε!!!
Στην κεντρική πλατεία ενός χωριού ήταν δύο αγάλματα. Ένα αντρικό και ένα γυναικείο.
Επειδή λοιπόν τα αγάλματα αυτά ήταν πολύ αγαθά και θεοσεβούμενα, μια μέρα ο Θεός έστειλε έναν άγγελο να τους πραγματοποιήσει μια ευχή. Αυτά απο κοινού αποφασίσαν ότι θα ήθελαν μισή ώρα μόνα τους, ύστερα από αιώνες απόλυτης ακινησίας.
Κοιτάχτηκαν ντροπαλά στα μάτια και προχωρήσαν προς κάτι θάμνους.
Μέσα σε δευτερόλεπτα οι θάμνοι εκεί άρχισαν να σείονται στο ρυθμό τους.
Μετά από δεκαπέντε λεπτά, τα αγάλματα επέστρεψαν μπροστά στον άγγελο.
"Εχετε ακόμη δεκαπέντε λεπτά", τους είπε ευγενικά.
Και τότε γυρνάει ο άντρας στη γυναίκα και λέει:
"Ωραία, σειρά σου να κρατάς το περιστέρι ενώ εγώ θα χέζω πάνω του."