Το 1940 ο Γιωρήκας και ο Κωστήκας κυνηγημένοι από τους Ιταλούς βρίσκουν ένα πηγάδι και μπαίνουν μέσα...
Και λέει ο Γιωρήκας στο Κωστήκα: «Αν έρθουν οι Ιταλοί από πάνω και μας ψάχνουν εμείς θα κάνουμε τον αντίλαλο, εντάξει Κωστήκα;»
«Ok», απαντάει!..
Έρχονται οι Ιταλοί από πάνω προβληματισμένοι για το που μπορεί να πήγαν!
Λέει ο ένας Ιταλός στον άλλο, «Μήπως πήγαν από κει...»
Ο αντίλαλος: «Μήπως πήγαν από κει, μήπως πήγαν από κει...»
Ο Ιταλός: «Μήπως πήγαν από δω...»
Ο αντίλαλος: «Μήπως πήγαν από δω, μήπως πήγαν από δω...»
Ο Ιταλός: «Μήπως είναι στο πηγάδι...»
Ο αντίλαλος: «Μήπως είναι στο πηγάδι, μήπως είναι στο πηγάδι...»
Ο Ιταλός: «Να ρίξουμε μια χειροβομβίδα μήπως είναι στο πηγάδι...»
Ο αντίλαλος: «Μήπως πήγαν στο βουνό, μήπως πήγαν στο βουνό!»
Μια μέρα ξεκίνησε ο μπαμπάς χελώνος, η μαμά χελώνα και το χελωνάκι να πάνε για ένα πικ-νικ σε μια απόσταση ενός χιλιομέτρου. Αφού λοιπόν για να φτάσουν στον προορισμό τους πέρασαν δέκα χρόνια κάθισαν να φάνε.
Εκεί που άνοιξε η μαμά χελώνα το μπολ με τα κεφτεδάκια είδε ότι ξέχασε να πάρει κοντά της το νερό, το λέει στο μπαμπά χελώνο και αποφασίζουν να στείλουν το μικρό χελωνάκι να φέρει από το σπίτι το νερό. Αφού ξεκίνησε το μικρό χελωνάκι να πάει να φέρει το νερό τους λέει:
- "Εγώ θα πάω αλλά εάν βάλει κανένας χέρι στα κεφτεδάκια δεν πάω."
Μετά από είκοσι δύο χρόνια δεν φάνηκε το μικρό χελωνάκι, κι ο πατέρας χελώνος λέει:
- "Εγώ αρχίζω να τρώω γιατί με έχει κόψει η πείνα."
Τότε η μαμά χελώνα άρχισε να φέρνει αντιρρήσεις, αλλά με λίγη δυσκολία ο χελώνος κατάφερε να πείσει τη μαμά χελώνα.
Σε κάποια στιγμή αφού είχαν φάει από πέντε κεφτεδάκια ο καθένας πετάγεται πίσω από κάτι θάμνους το μικρό χελωνάκι και τους λέει:
- "Έτσι είστε ε;;; Τρώτε τα κεφτεδάκια!!! Δεν πάω για νερό."