Αχ, ψιψινούλη μου!!
Πάει λέει μια φορά ο Ψαραντώνης, σε ένα καφενείο ενός παλιού του φίλου, στο Τυμπάκι και κάθεται έξω, βγαίνει έξω ο Καφετζής τονε θωρεί με γύψο στα χέρια και επιδέσμους στο κεφάλι και τον ρωτά:
-Ηντά γινε μωρέ Αντώνη, ηντά παθες;
-Εεε ηντά παθα... να, τονε θωρείς έκειωνε το στύλο;
-Ναι τονε θωρώ...
-Ε! μα εγώ δε τον είδα!!!