Μια οικογένεια χελωνών, αποφάσισε να πάει εκδρομή.
Μαζεύουν ότι χρειάζονταν και ξεκινάνε.
Μετά από εφτά χρόνια περπάτημα, φτάνουν στον προορισμό τους! Απλώνουν κάτω για να φάνε (όλα τα καλά) και τι να δουν, τους έλειπε το αλάτι. Τι να κάνουν, κάποιος έπρεπε να πάει πίσω και να το φέρει.
Αποφασίζουν να πάει ο μικρότερος, και του λένε ότι θα τον περιμένουν για να φάνε όλοι μαζί, αλλά αυτός δεν τους πίστευε και δεν ήθελε να πάει.
Πες πες, τελικά τον πείθουν και ξεκινάει.
Περνάει ένας χρόνος, περνάνε δυο χρόνια... στα έξι χρόνια, λέει ο μπαμπάς:
- Δεν γίνεται να περιμένουμε άλλο, ξεκινήστε να φάμε.
Κι εκείνη τη στιγμή βγαίνει φωνάζοντας το χελωνάκι πίσω απ' το δέντρο που είχε κρυφτεί, εκεί κοντά, και τους λέει:
- Το ήξερα εγώ πως δεν θα με περιμένατε, και γι αυτό δεν πήγα!
Μια μέρα την ώρα των Αγγλικών στην τάξη του Τοτού λέει η δασκάλα στα παιδιά: Θέλω να μου πει ο καθένας 3 προτάσεις 1 με το green,1 με το yellow και 1 με το pink.
Για πες μου εσύ Μαρία!
-My dress is pink, the lemon is yellow, the grass is green!
-Μπράβο, Μαρία. Πες μας κι εσύ Γιώργο!
-The sun is yellow, the rose is pink, my T-shirt is green.
-Μπράβο σου κι εσένα Γιώργο. Και τελευταίος να μας πει ο Τοτός!
-Χτυπάει το τηλέφωνο: Green, green! Το σηκώνουν: Yellow! Κόβεται η γραμμή: Pink, pink!