Μια οικογένεια χελωνών, αποφάσισε να πάει εκδρομή.
Μαζεύουν ότι χρειάζονταν και ξεκινάνε.
Μετά από εφτά χρόνια περπάτημα, φτάνουν στον προορισμό τους! Απλώνουν κάτω για να φάνε (όλα τα καλά) και τι να δουν, τους έλειπε το αλάτι. Τι να κάνουν, κάποιος έπρεπε να πάει πίσω και να το φέρει.
Αποφασίζουν να πάει ο μικρότερος, και του λένε ότι θα τον περιμένουν για να φάνε όλοι μαζί, αλλά αυτός δεν τους πίστευε και δεν ήθελε να πάει.
Πες πες, τελικά τον πείθουν και ξεκινάει.
Περνάει ένας χρόνος, περνάνε δυο χρόνια... στα έξι χρόνια, λέει ο μπαμπάς:
- Δεν γίνεται να περιμένουμε άλλο, ξεκινήστε να φάμε.
Κι εκείνη τη στιγμή βγαίνει φωνάζοντας το χελωνάκι πίσω απ' το δέντρο που είχε κρυφτεί, εκεί κοντά, και τους λέει:
- Το ήξερα εγώ πως δεν θα με περιμένατε, και γι αυτό δεν πήγα!
Ένας εργαζόμενος ζητάει άδεια από το αφεντικό του να φύγει πιο νωρίς από τη δουλειά γιατί πεινούσε πολύ κι έπρεπε να πάει σπίτι του να φάει.
Όταν του το λέει, εκείνος τον ρωτάει:
- Πεινάς πολύ;
- Πεινάω, του απαντάει ο εργαζόμενος.
- Τότε πιες ένα ποτήρι νερό, του λέει το αφεντικό του.
Στη συνέχεια τον ξαναρωτάει αν πεινάει και του βάζει να πιει άλλο ένα ποτήρι νερό... Αυτό γίνεται πολλές φορές, ώσπου κάποια στιγμή ο άνθρωπος φούσκωσε. Tο αφεντικό, τον ρωτάει, αν μετά από τόσο νερό πεινάει ακόμα.
Όχι, απαντάει ο δυστυχής.
Oπότε το αφεντικό, τον κοιτάει επιτιμητικά και του λέει:
- Είδες; Δεν πεινούσες, δίψαγες...