Μια οικογένεια χελωνών, αποφάσισε να πάει εκδρομή.
Μαζεύουν ότι χρειάζονταν και ξεκινάνε.
Μετά από εφτά χρόνια περπάτημα, φτάνουν στον προορισμό τους! Απλώνουν κάτω για να φάνε (όλα τα καλά) και τι να δουν, τους έλειπε το αλάτι. Τι να κάνουν, κάποιος έπρεπε να πάει πίσω και να το φέρει.
Αποφασίζουν να πάει ο μικρότερος, και του λένε ότι θα τον περιμένουν για να φάνε όλοι μαζί, αλλά αυτός δεν τους πίστευε και δεν ήθελε να πάει.
Πες πες, τελικά τον πείθουν και ξεκινάει.
Περνάει ένας χρόνος, περνάνε δυο χρόνια... στα έξι χρόνια, λέει ο μπαμπάς:
- Δεν γίνεται να περιμένουμε άλλο, ξεκινήστε να φάμε.
Κι εκείνη τη στιγμή βγαίνει φωνάζοντας το χελωνάκι πίσω απ' το δέντρο που είχε κρυφτεί, εκεί κοντά, και τους λέει:
- Το ήξερα εγώ πως δεν θα με περιμένατε, και γι αυτό δεν πήγα!
Ήταν κάποιοι επιστήμονες και ήθελαν να δουν ποια ήταν η χειρότερη μαστούρα.
Παίρνουν ένα κοκάκια και τον κλειδώνουν σε ένα δωμάτιο με βουνά κοκαϊνης.
Παίρνουν ένα αλκοολικό και τον κλειδώνουν σε ένα δωμάτιο με κούτες ουίσκι και ποτά.
Παίρνουν ένα μπαφιάρη και τον κλειδώνουν σε ένα δωμάτιο με χαρτάκι, φιλτράκια, και βουνά από μπάφο.
Μετά από τρεις μέρες πάνε να δουν τι έγινε.
Μπαίνουν στο πρώτο δωμάτιο, ψάχνουν τον κοκάκια, τον ψάχνουν δεν τον βλέπουν πουθενά. Τελικά τον βρίσκουν πίσω από ένα βουνό κοκαϊνης.
Τρομοκρατούνται οι επιστήμονες και πάνε στο δεύτερο δωμάτιο.
Νεκρός και ο αλκοολικός, μέσα σε ένα ποτάμι από ουίσκι.
Πάνε απελπισμένοι να δουν τι κάνει και ο μπαφιάρης!
Σιγά σιγά ανοίγουν τη πόρτα, και ξαφνικά πετιέται ο μπαφιάρης και κάνει:
- Αναπτήρα, ρε παιδιά!!!!!!!!!!