Μια αρκετά ηλικιωμένη γυναίκα αποφάσισε να πλήρωση έναν καλό ζωγράφο να
της φτιάξη το πορτρέτο της.
Και του λέει. «ζωγράφισε και Μερικά σκουλαρίκια με διαμάντια, ένα περιδέραιο
με διαμάντια, βραχιόλια με σμαράγδια,
Ρουμπίνια καρφίτσες, και ένα χρυσό ρολόι Ρολεχ»
«Ναι αλλά δεν φοράς τίποτα από τα αναφερόμενα» είπε ο ζωγράφος.
«Το ξέρω,» είπε η γυναίκα. «Σε περίπτωση που εγώ θα πεθάνω πριν τον άντρα
μου. Είμαι σίγουρη ότι θα ξαναπαντρευτεί,
θέλω η καινούργια γυναίκα του, να κάνει άνω-κάτω το σπίτι ψάχνοντας για τα
χρυσαφικά»
Ο ιερέας ανακοινώνει στο ποίμνιό του:
«Την επόμενη Κυριακή θα μιλήσω για την αμαρτία του ψέματος. Για να καταλάβετε τη λειτουργία μου καλύτερα, θα ήθελα να διαβάσετε το "Κατά
Μάρκον, κεφάλαιο 17".»
Την επόμενη Κυριακή, πριν ξεκινήσει τη λειτουργία του, ο ιερέας ρωτάει ποιος είχε διαβάσει το Κατά Μάρκον κεφάλαιο 17 και όλα τα χέρια στην
εκκλησία σηκώθηκαν.
Ο ιερέας χαμογελάει και λέει: « Το Κατά Μάρκον έχει μόνο 16 κεφάλαια. Τώρα θα αρχίσω να σας λέω για την αμαρτία του ψεύδους...»