Ήταν μια φορά κάποιος που έκανε περίπατο στο δάσος και θαύμαζε τη φύση. Βρισκόταν σε κατάσταση πλήρους ηρεμίας όπου ξαφνικά τον πιάνει ένα φοβερό κόψιμο. Κρατιόταν όσο μπορούσε και σκεφτότανε ότι ήταν αμαρτία να τα κάνει στο δάσος και να λερώσει ένα τόσο όμορφο μέρος. Στο τέλος όμως δεν άντεξε, σκάβει γρήγορα-γρήγορα μία τρύπα κάθεται πάνω της και ξαλαφρώνει.
Εκεί που βγάζει το χαρτομάντιλο για να σκουπιστεί βλέπει να περνάει από μπροστά του ένα παπάκι λερωμένο με σκατά.
- Πωπώ! λέει ο τύπος, τι έπαθε το κακόμοιρο. Βλέπει ότι έχει άλλα δύο χαρτομάντιλα οπότε αποφασίζει και το καθαρίζει.
Εκεί που πάει να βγάλει το ένα από τα δύο χαρτομάντιλα που του είχαν απομείνει για να σκουπιστεί ξαναβλέπει και άλλο παπάκι μέσα στο σκατό. Σκέφτεται ότι έχει ακόμη ένα χαρτομάντιλο για να σκουπιστεί ο ίδιος και είναι κρίμα να το αφήσει έτσι οπότε το καθαρίζει και αυτό.
Μένοντας τώρα με το τελευταίο χαρτομάντιλο στο χέρι πάει να σκουπιστεί...και τσουπ! και άλλο παπάκι περνάει από μπροστά του γεμάτο και αυτό σκατά. Θυσιάζει και το τελευταίο του χαρτομάντιλο γιατί πολύ το λυπήθηκε. Σηκώνεται τέλος πάντων, σκουπίζεται με λίγο χώμα και κάτι φύλλα που βρήκε εκεί γύρω πάει να βάλει το παντελόνι του και ακούει πίσω από τους θάμνους μία φωνή να του λέει.
- Ει, ψιτ φίλε μήπως έχεις κάνα χαρτομάντιλο να σκουπιστώ γιατί μου τελειώσανε τα παπάκια;!
Ο.Α.Κ.Α, Ολυμπιακό Κολυμβητήριο, Παραολυμπιάδα 2004.
Τερματισμός των 400 μ. πρόσθιο.
Παραολυμπιακό ρεκόρ από τον Κουβανό κολυμβητή, ο οποίος είναι χωρίς πόδια και χέρια.
Συνέντευξη λοιπόν από δημοσιογράφο της ΕΤ:
Δημοσιογράφος:
- Καλά, πως τα καταφέρατε και κάνατε τέτοιο ρεκόρ, που θα το ζήλευαν και οι αρτιμελείς;
Κουβανός:
- Να σας πω, κολυμπάω από 2 χρονών, σε αντίξοες συνθήκες πάντα. Πρώτοι προπονητές μου ήταν οι γονείς μου, οι οποίοι καθημερινά με πήγαιναν με τη βάρκα στα ανοιχτά του πελάγους, με έριχναν στη θάλασσα κι εγώ κολυμπούσα μέχρι την ακτή. Αυτό σε καθημερινή βάση χειμώνα - καλοκαίρι.
Δημοσιογράφος:
- Καλά από τόσο μικρός... και δεν κουραζόσασταν;
Κουβανός:
- Καθόλου, το μόνο που με δυσκόλευε στην αρχή, ήταν μέχρι να βγω από το τσουβάλι...!