Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας νεαρός, που ήθελε να πάει βόλτα σένα χωριό.
Καθώς μπήκε μέσα στο χωριό, πατάει ένα νεογέννητο κοτοπουλάκι, και αμέσως άρχισε να αισθάνεται άσχημα.
Πάει λοιπόν ο νεαρός, και βρίσκει τον ιδιοκτήτη , που είχε το κοτοπουλάκι, και του λέει:
-Χίλια συγγνώμη, σας το ορκίζομαι δεν το ήθελα, να βλέπετε...ήταν τόσο μικρό που...καταλαβαίνετε...! Θέλω με κάποιο τρόπο να σας το αντικαταστήσω...
Κι απορημένος ο ιδιοκτήτης του απαντάει:
-Εντάξει άνθρωπέ μου, το κοτέτσι εκεί πίσω είναι, πήγαινε και κάνε ότι νομίζεις!!!
Όταν πέθανε ο Ανδρέας πήγαινε κάθε μέρα η Μιμή και καθόταν στον τάφο του αλλά χωρίς να φοράει το κυλοτάκι της. Την πήρε είδηση λοιπόν κάποια στιγμή ο φύλακας και της λέει:
- Τι κάνετε εκεί;
- Τι κάνω άνθρωπέ μου; απαντά εκείνη. Ο Ανδρέας όταν ζούσε μου έλεγε πως το δικό μου και νεκρούς ανασταίνει!