Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας νεαρός, που ήθελε να πάει βόλτα σένα χωριό.
Καθώς μπήκε μέσα στο χωριό, πατάει ένα νεογέννητο κοτοπουλάκι, και αμέσως άρχισε να αισθάνεται άσχημα.
Πάει λοιπόν ο νεαρός, και βρίσκει τον ιδιοκτήτη , που είχε το κοτοπουλάκι, και του λέει:
-Χίλια συγγνώμη, σας το ορκίζομαι δεν το ήθελα, να βλέπετε...ήταν τόσο μικρό που...καταλαβαίνετε...! Θέλω με κάποιο τρόπο να σας το αντικαταστήσω...
Κι απορημένος ο ιδιοκτήτης του απαντάει:
-Εντάξει άνθρωπέ μου, το κοτέτσι εκεί πίσω είναι, πήγαινε και κάνε ότι νομίζεις!!!
Στο σχολείο έρχεται ένας καινούργιος δάσκαλος μαθηματικών. Η υπεύθυνη δασκάλα της τάξης τον καλωσορίζει και μαθαίνει ότι το όνομα του είναι κύριος Πρέος. Τα χάνει η δασκάλα. "Αν ξεχάσω αυτο το ρ θα γίνει ρεζίλι ο άνθρωπος στα παιδιά", σκέφτεται.
Αφού λοιπόν του έδειξε το σχολείο κλπ, κλπ, σχολάει και πηγαίνει στο σπίτι της.
Σε ολόκληρη τη διαδρομή λέει απο μέσα της:
"Να μην ξεχάσω το ρ,να μην ξεχάσω το ρ,να μην ξεχάσω το ρ..."
Την επόμενη μέρα λοιπόν,έρχεται η δασκάλα στο σχολείο, πάντα λέγοντας: "Να μην ξεχάσω το ρ..." και πρέπει να συστήσει τον καινούργιο δάσκαλο στα παιδιά.
- Παιδιά μου, από εδώ ο καινούργιος σας δάσκαλος, ο κύριος Προύτσος!