Μια ηλικιωμένη κυρία αποφάσισε να πληρώσει έναν καλό ζωγράφο να της φτιάξει το πορτραίτο της. Και του λέει:
«Ζωγράφισε και μερικά σκουλαρίκια με διαμάντια, ένα περιδέραιο με διαμάντια, βραχιόλια με σμαράγδια, ρουμπίνια καρφίτσες, και ένα χρυσό ρολόι Ρόλεξ».
«Μα αφού δεν φοράς τίποτα από όλα αυτά γιατί να το κάνω αυτό;» είπε ο ζωγράφος.
«Το ξέρω,» είπε η γυναίκα. «Σε περίπτωση όμως που εγώ πεθάνω πριν τον άντρα μου, και είμαι σίγουρη ότι θα ξαναπαντρευτεί, θέλω η καινούργια γυναίκα του να κάνει άνω-κάτω το σπίτι ψάχνοντας για αυτά τα χρυσαφικά και να του κάνει την ζωή μαρτύριο»
Χτυπάει το τηλέφωνο στο σπίτι και το σηκώνει ο μικρός Τοτός. - Ορίστε, λέει ψιθυριστά - Δώσε μου τον πατέρα σου, λέει ένας κύριος. - Δεν μπορώ τώρα, απαντά ξανά ψιθυριστά ο Τοτός. - Γιατί αγόρι μου, λέει ο κύριος. - Είναι απασχολημένος, ψιθυρίζει ο Τοτός. - Καλά παιδί μου, δώσε μου την μητέρα σου, λέει ο κύριος. - Δεν μπορώ είναι και αυτή απασχολημένη, ψιθυρίζει ο Τοτός. - Δεν πειράζει δώσε μου τον παππού, ξαναλέει ο κύριος. - Δεν μπορώ ούτε αυτόν, κύριε, είναι απασχολημένος, ψιθυρίζει ο Τοτός. - Εντάξει δώσε μου τότε την γιαγιά, λέει ενοχλημένος ο κύριος. - Δεν μπορώ, είναι απασχολημένη κι αυτή, ψιθυρίζει ο Τοτός. - Καλά παιδί μου όλοι απασχολημένοι είναι; Τι κάνουν επιτέλους; λέει ο κύριος. - Ψάχνουν να με βρουν κύριε, ψιθυρίζει ο Τοτός.