Ο θιασάρχης του τσίρκου ετοιμαζόταν για την μεγάλη πρεμιέρα όταν ένας ισχνός ανθρωπάκος μπήκε μέσα και τον πλησίασε.
"Είσαι ο υπεύθυνος;", τον ρώτησε συνεσταλμένα. "Θα 'θελα να δουλέψω στο τσίρκο σας. Πιστεύω ότι ξέρω ένα καλό νούμερο".
Ο θιασάρχης έκανε ένα νόημα συγκατάβασης, οπότε ο ανθρωπάκος έτρεξε στο κεντρικό κοντάρι και ανέβηκε γρήγορα στη κορυφή του. Παίρνει μια βαθειά ανάσα, δίνει ένα σάλτο και αρχίζει να χτυπάει τα χέρια του πάνω κάτω, με δύναμη.
Παραδόξως, αντί να βυθιστεί στο κενό και να πεθάνει, ο ανθρωπάκος άρχισε να πετάει γύρω από τους πασσάλους του τσίρκου, τα σχοινιά κι άλλα εμπόδια, κάνοντας απίστευτες φιγούρες και ακροβατικά που κατέληξαν σε μια δυνατή βουτιά δίπλα στον θιασάρχη, ο οποίος τον παρακολουθούσε συνεχώς, με σοβαρό ύφος.
"Λοιπόν; Πώς σας φάνηκε;" είπε περήφανα ο ανθρωπάκος.
"Μόνο αυτό ξέρεις να κάνεις;" απάντησε ο θιασάρχης περιφρονητικά. "Μιμήσεις πτηνών;"
Περπατάει ένας παππούς στο δρόμο και ξαφνικά αντιλαμβάνεται τον χάρο να τον ακολουθεί.
- Αμάν...λέει, πρέπει κάπου γρήγορα να κρυφτώ...
Τρέχει τρέχει ο πάπους και ο χάρος από πίσω. Φτάνει ο πάπορς απεγνωσμένος σε μια γωνιά και ψάχνει κάπου να κρυφτεί. Ξαφνικά βλέπει απέναντι έναν παιδικό σταθμό και σκέφτεται πως είναι μια πολύ καλή κρυψώνα. Μπαίνει βιαστικά μέσα, πάνω στην ώρα που τα μικρά ετοιμαζόντουσαν για να φάνε και φορούσανε τις σαλιέρες τους.
Τι να κάνει ο πάπους, φοράει και αυτός μια σαλιάρα και κάθεται.
Αρχίζουν όλα μαζί τα πιτσιρίκια να φωνάζουν:
- Μαμ, μαμ, μαμ...
Και τότε ο πάπους κάνει το ίδιο: - Μαμ, μαμ, μαμ...
Τότε αντιλαμβάνεται ένα χέρι στον ώμο του να τον χτυπάει και μια φωνή να του λέει:
- Κάνε γρήγορα Μαμ, γιατί μετά θα πάμε Άτα!!