Πρωί πρωί ο Σήφης έκανε εξωτερικά μερεμέτια στο σπίτι του, ανεβασμένος σε μια σκάλα. Παίρνοντας ο Μανούσος για την στάνη, τον βλέπει και του λέει για να τον πειράξει:
- "Μωρέ Σήφη, εμένα δε με κόφτει μωρέ, που θα πέσεις απ` τη σκάλα και θα σκοτωθείς. Μα θα σπάσει μωρέ η κεφαλή σου και θα γεμίσει ο τόπος άχερα."
Και ο ετοιμόλογος Σήφης από τη σκάλα:
- "Και `συ μωρέ Μανούσο, πρωί πρωί το φαΐ σκέφτεσαι..."
Τα δύο περιστέρια είναι φίλοι , αλλά εντελώς αντίθετοι χαρακτήρες . Ο ένας , είναι αληταράς , πότης , γυναικάς και ξενύχτης και ο άλλος ήσυχος , μετρημένος και σοβαρός .
Όπως είναι φυσικό , όταν το πρώτο πεθαίνει , πάει στην κόλαση . Μετά από χρόνια , όπως κάνει βόλτα , ξαφνικά , βλέπει τον φίλο του.
Τρελαίνεται !
" Ρε συ " του λέει , " εσύ εδώ ; Μα πώς είναι δυνατόν ; Καλά εγώ . Δεν είχα αφήσει μπαρ για μπαρ και περιστέρα για περιστέρα . Αλλά εσύ , που ήσουν υπόδειγμα ; "
" Ε , " απαντά το άλλο περιστέρι , " τι να κάνω ; Μια φορά στη ζωή μου ήπια κι εγώ ένα ουζάκι , ζαλίστηκα , πήγα να διπλαρώσω μία και αποδείχθηκε ότι ήταν ..... το Αγιο Πνεύμα !