Ήταν κάποτε δύο αγάλματα,ένας άντρας και μια γυναίκα.
Κάποτε αυτά τα αγάλματα πέθαναν (μη βαράτε...ανέκδοτο είναι!)...
Τους λέει λοιπόν ο Αγιος Πέτρος:
- Επειδή είσασταν καλά αγάλματα θα σας κάνω μια ξεχωριστή χάρη! Θα σας αφήσω να ζήσετε για λίγο στη γη. Θα είναι μόνο για 20 λεπτά, αλλά θα μπορείτε να κινήστε να περπατάτε και να κάνετε ό,τι άλλο θέλετε!
Κατενθουσιασμένα τα αγάλματα πάνε στο πάρκο που τόσο καιρό ήταν στημένα, κρύφτηκαν πίσω από τους θάμνους και έβλεπε ο κόσμος θάμνους να κινούνται, κλαδιά να πετάγονται και να γίνεται χαμός. Σε λίγο βγήκαν απ'την κρυψώνα τα δυο αγάλματα με το χαμόγελο στα χείλη! Εμφανίζεται λοιπόν ο Αγιος Πέτρος και τους λέει:
- Έχετε άλλα 10 λεπτά.
- Α, ωραία, λέει η γυναίκα στον άντρα. Πάμε να το ξανακάνουμε! Αυτή τη φορά όμως εσύ θα κρατάς το περιστέρι κι εγώ θα του χέζω το κεφάλι.
Προχθές, στην εβδομαδιαία σύσκεψη της εταιρίας, το αφεντικό παρατήρησε ότι δεν του αποδίδεται ο απαιτούμενος σεβασμός από τους υφισταμένους και ότι πρόκειται να λάβει μέτρα.
Μετά την σύσκεψη, πήγε σε ένα κοντινό κατάστημα, αγόρασε ένα σηματάκι που έγραφε "ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ" και το κόλλησε έξω από την πόρτα του γραφείου του.
Αργότερα την ίδια μέρα, γυρίζοντας από το γεύμα του, βρήκε ένα χαρτάκι δίπλα στο σηματάκι, που έγραφε:
"Τηλεφώνησε η γυναίκα σας. Θέλει πίσω το σηματάκι της!"