Asteiakia

Απόλαυσε ένα ανέκδοτο

Τ.Ε.Ι Κοζάνης

Μέσα σε ένα αεροπλάνο είναι ένας Παριζίανος ένας Λονδρέζος και ένας Κοζανίτης. Το αεροπλάνο πέφτει στην Ζούγκλα και τους πιάνουν οι Ζουλού οι οποίοι και τους οδηγούν στον αρχηγό τους.
Ο αρχηγός λέει πως θα ρωτήσει τον καθένα απο που είναι και αν δεν γνωρίζει το μέρος θα τους σκοτώνει.......
Πάει πρώτα ο Παριζίανος και τον ρωτάει ο αρχηγός:
- Από που είσαι;
- Απο το Παρίσι, την πόλη του φωτός στην ΓαλΛία...
- Από το Παρίσι; Δεν το ξέρω. Στην πυρά!
Πάει μετά ο Λονδρέζος και τον ρωτάει ο αρχηγός:
- Από που είσαι;
- Από το Λονδίνο. Με το Big Ben. Στην Αγγλία...
- Λονδίνο; Δεν το ξέρω... Στην πυρά...
Εν τω μεταξύ ο Κοζανίτης άρχισε να τρεμει γιατί σκεφτόταν
"Δεν ξέρει το Παρίσι... Δεν ξέρει το Λονδίνο.. Πως θα ξέρει την Κοζάνη;;"
Τότε τον καλεί ο αρχηγός:
- Από που είσαι;;
- Από την Κοζάνη.
Ξαφνικά ο αρχηγός αρχίζει να χαμογελάει, τον αγκαλιάζει και τον φιλάει..
Τοτε ο Κοζανίτης αππορημένος ρωτάει:
- Καλά, δεν ήξερες το Λονδίνο, δεν ήξερες το Παρίσι... Την Κοζάνη που την ξέρεις;;
Και ο Φυλαρχος τον κοιτάει χαμογελαστός και λέει:
- ΓΙΟ ΜΟΥ, Τ.Ε.Ι ΚΟΖΑΝΗΗΗΗΣΣΣ!!!!!




Τυχαίο ανέκδοτο

Aλτσχάϊμερ

Κυριούλα μπαίνει στον μπακάλη της γειτονιάς, τον καλημερίζει και του ζητάει μισό κιλό τυρί Αλτσχάιμερ.
Εμβρόντητος ο μπακάλης της απαντάει ότι δεν έχουν τέτοιο τυρί.
"Μα πώς!" αναφωνεί η κυριούλα." Προχθές πάλι αγόρασα από σας αυτό τυρί!"
Ο μπακάλης προσπαθεί να της εξηγήσει ότι μάλλον κάνει κάποιο λάθος, διότι αυτός ποτέ δεν έχει φέρει τέτοιο τυρί και στο τέλος της λέει: "Μήπως το αγοράσατε από τον Βασιλόπουλο και δεν το θυμάστε;"
Απογοητευμένη, φεύγει και πάει στον Βασιλόπουλο. Κατευθύνεται στον πάγκο των τυριών και ζητάει και πάλι 1/2 κιλό τυρί Αλτσχάιμερ.
Ο υπάλληλος ευγενικότατα της απαντάει ότι δεν έχουν τέτοιο τυρί.
"Μα πώς!" αναφωνεί η κυριούλα. "Προχθές πάλι αγόρασα από σας αυτό τυρί!"
Αφού γίνεται μια ψιλοφασαρία , η κυριούλα ζητά τον διευθυντή του καταστήματος. Έρχεται ο διευθυντής, της επαναλαμβάνει τα ίδια, η κυριούλα έχει πλέον απογοητευτεί πλήρως και ανήμπορη να επιμείνει πλέον, καταλήγει:
"Τι να σας πω βρε παιδιά μου..." Φέρνει το δάχτυλο στο κεφάλι... "Έχω κι αυτό το Έμενταλ που με ταλαιπωρεί...!"