Συναντιούνται δυο φίλοι. Ο ένας συνοδεύεται από τη γυναίκα του:
- Τι κάνεις ρε, καιρό έχω να σε δω...πήγες σε κανένα γιατρό για τις διαλείψεις σου;
- Ναι, μαζί με τη γυναίκα μου, πήγα σε ένα γιατρό ο οποίος με βοήθησε πάρα πολύ και μου έμαθε να θυμάμαι τα πάντα με συνειρμούς.
- Σοβαρά; Πώς τον λένε;
- Κάτσε να δεις... θα το θυμηθώ... Εμείς οι Έλληνες δεν είχαμε λάβει μέρος σε έναν πόλεμο παλιά;
- Σε πολλούς. Ποιον εννοείς;
- Για θύμισέ μου...
- Στο β' παγκόσμιο;
- Όχι, όχι, πιο παλιά.
- Στον α';
- Όχι, ήτανε πολύ παλιά.
- Ε, μα τι εννοείς; Στην αρχαία Ελλάδα;
- Ναι, μάλλον.
- Στους Περσικούς;
- Όχι... ακόμα παλιότερα.
- Ε, πού, στον Τρωικό;;;
- Μπράβο!! Εκεί δεν ήτανε μια κοπέλα πολύ όμορφη...πώς τη λέγανε...
- Η Ωραία Ελένη;
- Μπράβο, αυτή! (και γυρίζοντας δίπλα του) Ρε Ελένη, πώς τον λέγανε το γιατρό;
Ένας θεσσαλονικιός παίρνει ένα ταξί στην Αθήνα, κάποια στιγμή λέει στον ταξιτζή, ρε μεγάλε πήγαινε λίγο πιο γρήγορα.
Τα ταξί στην Θεσσαλονίκη πετάνε.
-Ναι καλά λέει ο ταξιτζής.
Μετά από μερικούς μήνες πάει ο ταξιτζής στην Θεσσαλονίκη και μπαίνει σε ένα ταξί.
-Θα με πας του λέει στην Εγνατία.
Και ο ταξιτζής....σε πιο ύψος θέλεις;
-Από τον δρόμο σιγά σιγά και κόψε την πλάκα ρε.