Σε ένα φεστιβάλ στην Μογγολία έχουν μαζευτεί οι καλύτεροι τραγουδιστές.
Βγαίνει ο πρώτος, αλλά δεν αρέσει στο κοινό και τον μπουχάρουν.
Νευριάζει και κατεβαίνει από την σκηνή.
Βγαίνει ο επόμενος, αλλά το κοινό πάλι δεν γουστάρει και αποδοκιμάζει.
Κατεβαίνει και αυτός από την σκηνή.
Το ίδιο συμβαίνει και με τους υπόλοιπους Μογγόλους τραγουδιστές, παρόλο που είναι ο ένας καλύτερος από τον άλλο, το κοινό είναι τελείως ξενερωμένο!
Με αυτούς τους ρυθμούς οι τραγουδιστές τελειώνουν γρήγορα, και τότε η διοργανώτρια της εκδήλωσης ρίχνει την ιδέα να ανέβουν όλοι οι τραγουδιστές μαζί στην σκηνή.
Ανεβαίνουν λοιπόν όλοι οι τραγουδιστές στην σκηνή και ξαφνικά το κοινό ενθουσιάζεται, αρχίζει να συμμετέχει, να σιγοτραγουδά και να χορεύει... Χειροκροτήματα, σφυρίγματα και άλλα τέτοια, και η συναυλία κρατάει μέχρι το ξημέρωμα!
ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ:
Όπου λαλούν πολλοί Μογγόλοι, αργεί να ξημερώσει!
Στα σύνορα ο τελωνειακός ρωτάει τον φορτηγατζή που έρχεται απο τον Pakistan.
- Έχεις τίποτα να δηλώσεις;
- Τίποτα λέει ο φορτηγατζής.
Ο τελωνειακός πηγαίνει πίσω και σηκώνει το μουσαμά του φορτηγού και βλέπει
έναν ελέφαντα πού έχει μια φέτα ψωμί στο κάθε του αυτί.
- Και τι είναι αυτό ρε μεγάλε; τον ρωτά αυστηρά.
- Τι θα πει τι είναι αυτό; διαμαρτύρεται ο φορτηγατζής. Δεν μπορούμε
να βάλουμε στο σάντουιτς μας τώρα ότι μας αρέσει;