Μια γυναίκα πεθαίνει και πηγαίνει στον παράδεισο. Εκεί την υποδέχεται ο Αγιος Πέτρος και την ξεναγεί.
- Εδώ λοιπόν, τέκνον μου, βλέπεις το δωμάτιο των ρολογιών. Εδώ μέσα υπάρχουν εκατομμύρια ρολόγια τοίχου για τους ζωντανούς που λένε ψέματα. Κάθε φορά που κάποιος λέει ψέματα, ο λεπτοδείκτης του ρολογιού του μετακινείται μια φορά και αλλάζει λεπτό.
Έτσι μετριούνται τα ψέματα που λέει ο κάθε άνθρωπος στη ζωή του.
- Πωπώ! Εντυπωσιακό. Αγιε Πέτρο μου, μπορώ να σου ζητήσω μια χάρη;
- Πες μου, τέκνον μου.
- Θέλω, αν γίνεται, να μου δείξεις το ρολόι του άντρα μου.
- Χμμ...αυτό που μου ζητάς είναι λιγάκι δύσκολο...Τέλος πάντων, έλα μαζί μου.
- Μα... Αγιέ μου, πού πάμε; Δε βρίσκεται κάπου εδώ μέσα;
- Όχι. Το έχει πάρει για ανεμιστήρα ο Θεός.
Ήταν δύο τεμπέληδες, αλλά πάρα πολύ τεμπέληδες.
Βαριόντουσαν να κουνήσουν το πόδι τους.
Κάποια μέρα έπρεπε να πάνε κάπου.
Κατεβαίνουν τα σκαλιά της πολυκατοικίας, και κάνουν νόημα σε ένα ταξί, το οποίο σταματά 5 μέτρα πιο κάτω.
Και λέει ο ένας:
- Οχι, ρε! Σταμάτησε εκεί που θέλαμε να πάμε!