Μεσάνυχτα 9 προς 10 Μαρτίου 1996. Καταφύγιο Φλαμπούρι (ναι, έτσι το λένε)
στην Πάρνηθα.
Αφού οι 3 Ανιχνευτές που χάθηκαν για 11 ώρες στην καταχιονισμένη Πάρνηθα
(ναι, Μάρτιο μήνα έχει χιόνι) ξαναβρήκαν το δρόμο για το καταφύγιο, όλοι
καταχάρηκαν που τους είδαν γιατί είχαν τρελλαθεί από την αγωνία τους.
Μάλιστα είχαν ήδη φύγει 5 καταδρομείς και τους ψάχνανε εδώ και ώρες. Οταν οι
καταδρομείς γυρίσανε, βάλανε τις φωνές τους 3 ανιχνευτές. Ο πιό ήρεμος απ
αυτούς, μετά από όλες τις φωνές, ρώτησε τους ανιχνευτές:
- Καλά, τις φωτοβολίδες δεν τις είδατε;
- (κοιτιούνται μεταξύ τους) Οχι, δεν τις είδαμε...
- Ε, το φανταστήκαμε ότι δεν θα τις βλέπατε, γι αυτό δεν τις ρίξαμε!
Είναι ένα ζευγάρι στο τραπέζι και ο άνδρας δοκιμάζει το ψάρι:
- Αγάπη μου, τί έβαλες στο ψάρι; Έχει περίεργη γεύση.
- Μα γιατί το λες αυτό, αγάπη μου; Το μαγείρεψα σύμφωνα με την συνταγή της μητέρας σου. Έβαλα και λαδάκι για να μην μου καεί!
- Τί λάδι; Ελαιόλαδο;
- Όχι, αντιηλιακό!