Μεσάνυχτα 9 προς 10 Μαρτίου 1996. Καταφύγιο Φλαμπούρι (ναι, έτσι το λένε)
στην Πάρνηθα.
Αφού οι 3 Ανιχνευτές που χάθηκαν για 11 ώρες στην καταχιονισμένη Πάρνηθα
(ναι, Μάρτιο μήνα έχει χιόνι) ξαναβρήκαν το δρόμο για το καταφύγιο, όλοι
καταχάρηκαν που τους είδαν γιατί είχαν τρελλαθεί από την αγωνία τους.
Μάλιστα είχαν ήδη φύγει 5 καταδρομείς και τους ψάχνανε εδώ και ώρες. Οταν οι
καταδρομείς γυρίσανε, βάλανε τις φωνές τους 3 ανιχνευτές. Ο πιό ήρεμος απ
αυτούς, μετά από όλες τις φωνές, ρώτησε τους ανιχνευτές:
- Καλά, τις φωτοβολίδες δεν τις είδατε;
- (κοιτιούνται μεταξύ τους) Οχι, δεν τις είδαμε...
- Ε, το φανταστήκαμε ότι δεν θα τις βλέπατε, γι αυτό δεν τις ρίξαμε!
Ο Κλίντον λοιπόν του ετοίμασε ακριβώς το ίδιο δωμάτιο, του έδωσε το ίδιο τηλεκοντρόλ και του είπε ακριβώς τα ίδια πράγματα.
Δηλαδή να μην πατήσει το κόκκινο κουμπί. Αλλά και αυτός ήταν περίεργος το πάτησε, αλλά δεν έγινε τίποτα.
Αυτό το κουμπί έγινε η μόνιμη ασχολία του.
Όταν τελείωσε η διαμονή είπε: "Ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία. Λέω τώρα να γυρίσω στην Ρωσία".
Λέει και ο Κλίντον "ΠΟΙΑ ΡΩΣΙΑ;;;; Κάθε φορά που πατούσες το κόκκινο κουμπί έφευγε ένας πύραυλος για την Ρωσία !!!!!!!!!!!"