Μεσάνυχτα 9 προς 10 Μαρτίου 1996. Καταφύγιο Φλαμπούρι (ναι, έτσι το λένε)
στην Πάρνηθα.
Αφού οι 3 Ανιχνευτές που χάθηκαν για 11 ώρες στην καταχιονισμένη Πάρνηθα
(ναι, Μάρτιο μήνα έχει χιόνι) ξαναβρήκαν το δρόμο για το καταφύγιο, όλοι
καταχάρηκαν που τους είδαν γιατί είχαν τρελλαθεί από την αγωνία τους.
Μάλιστα είχαν ήδη φύγει 5 καταδρομείς και τους ψάχνανε εδώ και ώρες. Οταν οι
καταδρομείς γυρίσανε, βάλανε τις φωνές τους 3 ανιχνευτές. Ο πιό ήρεμος απ
αυτούς, μετά από όλες τις φωνές, ρώτησε τους ανιχνευτές:
- Καλά, τις φωτοβολίδες δεν τις είδατε;
- (κοιτιούνται μεταξύ τους) Οχι, δεν τις είδαμε...
- Ε, το φανταστήκαμε ότι δεν θα τις βλέπατε, γι αυτό δεν τις ρίξαμε!
Πάει ένας στο περίπτερο και ρωτάει τον περιπτερά:
-"Ξέρετε αγγλικά;"
-"Όχι", απαντά ο περιπτεράς.
Πάει στο επόμενο περίπτερο και ξαναρωτά:
-"Ξέρετε αγγλικά;"
-"Όχι", απαντά και αυτός.
Πάει σε τρίτο περίπτερο και ξαναρωτά:
-"Ξέρετε αγγλικά;"
-"Ναι", απαντά αυτός.
-"Ωραία, τότε θα ήθελα ένα...Winston Lights"