Ο εγγονός πηγαίνει στη γιαγιά του για φαγητό. Όμως όπως ετοιμάζεται να φάει λέει στη γιαγιά του:
- Γιαγιά, το πιάτο μου δεν είναι καθαρό.
Η γιαγιά λέει:
- Είναι τόσο καθαρό, όσο μπορεί να πλύνει η σαπουνάδα.
Τι να κάνει ο εγγονός τρώει. Μετά ετοιμάζεται να πιει. Όμως βλέπει λερωμένο το ποτήρι του. Λέει στη γιαγιά του:
- Γιαγιά, το ποτήρι δεν είναι καθαρό.
- Είναι τόσο καθαρό όσο μπορεί να πλύνει η σαπουνάδα.
Όταν ο εγγονός ετοιμάζεται να φύγει πέφτει πάνω του ο σκύλος της γιαγιάς. Ο εγγονός φωνάζει:
- Γιαγιά, πάρε το σκύλο σου!
Η γιαγιά λέει τότε:
- Ήρεμα, Σαπουνάδα! Κάτσε κάτω!
Ο Παναθηναϊκός χάνει άλλο ένα ματς και ο κόσμος αγανακτεί. Εισβάλλουν λοιπόν στα αποδυτήρια και γίνεται πανικός.
Τότε έρχεται μια ιδέα του Σαλπιγγιδη:
"Θα φέρω μια στολή αστυνομικού στα αποδυτήρια, ώστε όταν ξαναγίνουν επεισόδια, θα την φοράω και θα φεύγω άνετα!"
Όντως, την επόμενη φορά (όπως πάντα) ξαναγίνονται επεισόδια. Φοράει γρήγορα ο Σαλπιγγίδης τη στολή του μπάτσου, κανένας δεν τον αναγνωρίζει και φεύγει ανενόχλητος.
Στο δρόμο, του φωνάζει μια γριούλα:
- Σαλπιγγιδη, παιδάκι μου, μπορείς να με περάσεις απέναντι;
Τρελλαίνεται ο Σαλπιγγιδης. Καθώς την περνάει απέναντι, σκέφτεται:
- Καλά, εδώ ξέφυγα από τόσους οπαδούς που με βλέπουν συνέχεια και με γνωρίζουν, η γριά πώς με αναγνώρισε;;;
Την επόμενη αγωνιστική, ξανά χάνει ο βάζελος, ξανά επεισόδια, ξαναβάζει τη στολή του μπάτσου, φεύγει ανενόχλητος... Ξανά η γριά στο δρόμο:
- Σαλπιγγιδη, με περνάς σε παρακαλώ απέναντι;
Κόκκαλο ο Σαλπιγγιδης!
Την περνάει ξανά απέναντι, και φεύγοντας σκέφτεται:
"Την επόμενη φορά, θα την ρωτήσω πώς με αναγνωρίζει"
Έρχεται η επόμενη φορά, ξανά ήττα, ξανά επεισόδια, ξανά στολή, ξανά η γριά να την περάσει απέναντι.
Σαλπιγγιδης:
- Θα σε περάσω γιαγιά, αλλά πες μου σε παρακαλώ, εδώ δεν με αναγνωρίζουν οι οπαδοί, εσύ πώς με αναγνωρίζεις;
Κι η γριά:
- Σκάσε ρε βλάκα! Ο Γκούμας είμαι!!!