Ήταν ο Ροναλντίνιο, ο Ζιντάω και ο Ανατολάκης σε ένα αεροπλάνο το οποίο έπεσε σε μια ζούγκλα στην Αφρική.
Τους πιάνουν οι Ζουλού και πάνε να σκοτώσουν τον Ροναλντίνιο.
Αρχίζει να παρακαλάει αυτός:
- Εγώ είμαι ο Ροναλντίνιο, ο καλύτερος παίκτης του κόσμου!! Δεν γίνεται να με σκοτώσετε!!
- Χεστήκαμε, λένε αυτοί, εμείς δεν σε ξέρουμε, και τον βάζουν στο καζάνι.
Πιάνουν τον Ζιντάν, και αρχίζει να παρακαλάει και αυτός:
- Εγώ είμαι ο Ζιντάν, ο καλύτερος παίκτης του κόσμου!! Δεν γίνεται να με σκοτώσετε!!
- Χεστήκαμε, λένε αυτοί, εμείς δεν σε ξέρουμε, και τον βάζουν στο καζάνι.
"Καλά," σκέφτεται ο Ανατολάκης, "άμα δεν ξερουν αυτούς, σιγά μην ξέρουν εμένα". Και κοιτάει μήπως υπάρχει καμία διέξοδος να το σκάσει!
Όπως προσπαθεί να φύγει ακούγεται μία φωνή:
- Εσύ ρε Ανατολάκη, που πας;
Γυρίζει ο Ανατολάκης και λέει:
- Καλά, που με ξέρετε εμένα;
Και απαντάει ο αρχηγός των Ζουλού:
- Ανατολάκη, εγώ είμαι παιδί μου! Ο πατέρας του Babangida!
Δύο φίλοι είχαν πάει για κυνήγι στο δάσος. Ξαφνικά τους βλεπει ένας δασοφύλακας και τους ρωτάει αν έχουν άδειες. Τότε ο ένας άρχισε να τρέχει και ο δασοφύλακας ετρεξε από πίσω του.
Κάποια στιγμή ο κυνηγός δεν αντέχει να τρέχει, και τον πιάνει ο δασοφύλακας.
- Δείξε μου την άδειά σου!!!
Προς μεγαλη εκπληξη του δασοφύλακα ο κυνηγός εβγαλε την άδεια και την έδειξε.
- Μα αφού είχες αδεια γιατί αρχισες να τρέχεις;
- Εγώ είχα αλλά ο φίλος μου πίσω δεν είχε!!!