Ήταν ο Ροναλντίνιο, ο Ζιντάω και ο Ανατολάκης σε ένα αεροπλάνο το οποίο έπεσε σε μια ζούγκλα στην Αφρική.
Τους πιάνουν οι Ζουλού και πάνε να σκοτώσουν τον Ροναλντίνιο.
Αρχίζει να παρακαλάει αυτός:
- Εγώ είμαι ο Ροναλντίνιο, ο καλύτερος παίκτης του κόσμου!! Δεν γίνεται να με σκοτώσετε!!
- Χεστήκαμε, λένε αυτοί, εμείς δεν σε ξέρουμε, και τον βάζουν στο καζάνι.
Πιάνουν τον Ζιντάν, και αρχίζει να παρακαλάει και αυτός:
- Εγώ είμαι ο Ζιντάν, ο καλύτερος παίκτης του κόσμου!! Δεν γίνεται να με σκοτώσετε!!
- Χεστήκαμε, λένε αυτοί, εμείς δεν σε ξέρουμε, και τον βάζουν στο καζάνι.
"Καλά," σκέφτεται ο Ανατολάκης, "άμα δεν ξερουν αυτούς, σιγά μην ξέρουν εμένα". Και κοιτάει μήπως υπάρχει καμία διέξοδος να το σκάσει!
Όπως προσπαθεί να φύγει ακούγεται μία φωνή:
- Εσύ ρε Ανατολάκη, που πας;
Γυρίζει ο Ανατολάκης και λέει:
- Καλά, που με ξέρετε εμένα;
Και απαντάει ο αρχηγός των Ζουλού:
- Ανατολάκη, εγώ είμαι παιδί μου! Ο πατέρας του Babangida!
Ο Κωστίκας και ο Γιωρίκας βλέπουν ενα καφέ πράγμα στο δρόμο καθώς προχωρούν, και λέει ο Γιωρίκας:
- Κοιτα, Κωστίκα, σοκολάτα!
- Τι λες ρε βλάκα! Σκατά ειναι!
- Σοκολάτα.
- Σκατα
- Σοκολάτα!!!
Τελικα αποφασίζουν αν δοκιμάσουν για να βεβαιωθούν. Ο Γιωρίκας λέει πως είναι σοκολάτα, ο Κωστίκας σκατά. Δοκιμάζουν και λέει τρομαγμένος ο Γιωρίκας:
- Ρε συ, τελικά σκατά πρέπει να ήταν.
Και λέει ο Κωστίκας:
- Πω-πω, πάλι καλά που δεν τα πατήσαμε!!!