Δύο γέροι συζητάνε στο καφενείο.
-Αχ ρε Γιώργο έχω αρχίσει και ξεχνάω πολύ τώρα τελευταία.
-Μη σε νοιάζει Κώστα, το ίδιο πρόβλημα είχα και εγώ και πήγα σε ένα γιατρό που μου έδωσε κάτι χάπια και έγινα τελείως καλά. Έλα αύριο από το σπίτι να πιούμε καφέ και να σου δώσω τη συνταγή.
Την επόμενη μέρα ο Γιώργος πάει στο σπίτι του Κώστα.
-Καλώς τον, του λέει.
-Ήρθα για το καφεδάκι και την συνταγή του λέει ο άλλος.
-Καφεδάκι ε. Για να δούμε. Για πες μου ρε Κώστα έναν πόλεμο.
-Δεύτερος Παγκόσμιος του λέει ο άλλος.
-Πιο παλιά;
-Πρώτος Παγκόσμιος;
-Πιο παλιά;
-1821.
-Όχι βρε συ, πιο παλιά.
-Πελοποννησιακός;
-Πιο παλιά.
-Τρωικός Πόλεμος.
-Ναι βρε Κώστα. Και για πες μου ποια ήταν η αφορμή του πολέμου;
-Η ωραία Ελένη βρε Γιώργο.
-Μπράβο βρε Κώστα, εεε Ελένη φτιάξε μας δυο καφεδάκια.
Και φυσικά ο Κώστας δεν την πήρε τη συνταγή.
Σε ένα επαρχιακό δικαστήριο κατά την διάρκεια μιας δίκης για κλοπή ζώων ρωτάει ο πρόεδρος του δικαστηρίου τον κατηγορούμενο:
- Κατηγορούμενε τι έχεις να δηλώσεις;
- Είμαι αθώος κύριε πρόεδρε.
Ο πρόεδρος τότε με φανερό εκνευρισμό του απαντά:
- Καλά δεν ντρέπεσαι να μας κοροϊδεύεις;
- Γιατί σας κοροϊδεύω κύριε πρόεδρε; απαντάει ο κατηγορούμενος με ζωγραφισμένη την απορία στο πρόσωπό του.
- Το ξέρεις ότι υπάρχουν μάρτυρες 3 συγχωριανοί σου που σε είδαν να κλέβεις τις κατσίκες του γείτονα σου;
- Και τι σημαίνει αυτό κύριε πρόεδρε, να σας φέρω εγώ 500 που δεν με είδαν;