Asteiakia

Απόλαυσε ένα ανέκδοτο

Προβλήματα μνήμης .....

Δύο γέροι συζητάνε στο καφενείο.
-Αχ ρε Γιώργο έχω αρχίσει και ξεχνάω πολύ τώρα τελευταία.
-Μη σε νοιάζει Κώστα, το ίδιο πρόβλημα είχα και εγώ και πήγα σε ένα γιατρό που μου έδωσε κάτι χάπια και έγινα τελείως καλά. Έλα αύριο από το σπίτι να πιούμε καφέ και να σου δώσω τη συνταγή.
Την επόμενη μέρα ο Γιώργος πάει στο σπίτι του Κώστα.
-Καλώς τον, του λέει.
-Ήρθα για το καφεδάκι και την συνταγή του λέει ο άλλος.
-Καφεδάκι ε. Για να δούμε. Για πες μου ρε Κώστα έναν πόλεμο.
-Δεύτερος Παγκόσμιος του λέει ο άλλος.
-Πιο παλιά;
-Πρώτος Παγκόσμιος;
-Πιο παλιά;
-1821.
-Όχι βρε συ, πιο παλιά.
-Πελοποννησιακός;
-Πιο παλιά.
-Τρωικός Πόλεμος.
-Ναι βρε Κώστα. Και για πες μου ποια ήταν η αφορμή του πολέμου;
-Η ωραία Ελένη βρε Γιώργο.
-Μπράβο βρε Κώστα, εεε Ελένη φτιάξε μας δυο καφεδάκια.
Και φυσικά ο Κώστας δεν την πήρε τη συνταγή.




Τυχαίο ανέκδοτο

Για 5 λεπτά...

Μια νεκροφόρα μετέφερε μόνη της ένα φέρετρο στο νεκροταφείο. Καθώς ήταν σε μια ανηφόρα, ήταν και χωματόδρομος, ανοίγει απο τα πολλά τραντάγματα η πόρτα χωρίς να καταλάβει τίποτα ο οδηγός (ήταν μεθυσμένος βλέπετε).
Το φέρετρο βγαίνει έξω και αρχίζει να κυλάει στην κατηφόρα. Καθώς κύλαγε, σε μια στιγμή σπάει και αρχίζει να κυλάει ο νεκρός από μόνος του. Καθώς κυλούσε χτυπά και σταματά πάνω σε έναν θάμνο.
Βλέπει ένας κυνηγός το θάμνο να κουνιέται, το περνά για λαγό και το γαζώνει στις σφαίρες. Βλέπει ότι είναι άνθρωπος και πανικοβάλλεται. Μην ξέροντας τι να κάνει το πετάει στην μέση της εθνικής οδού.
Μετά από λίγο το βλέπει ένας οδηγός, πατάει τελευταία στιγμή το φρένο αλλά έτρεχε πολύ, δεν προλαβαίνει να σταματήσει και το πατάει.
Πανικόβλητος το παίρνει και το πετάει στην θάλασσα. Το κύμα το πηγαίνει στα ανοιχτά, περνάει ένα σκάφος και το κόβει στα δύο. Πιο ψύχραιμος ο οδηγός του σκάφους παίρνει τα δύο κομμάτια και τα πηγαίνει σ ένα νοσοκομείο.
Τα κομμάτια τα παίρνει ένας ειδικός για αυτές τις περιπτώσεις χειρούργος και το βάζει κατευθείαν για εγχείρηση. Ο οδηγός του σκάφους κάθεται και περιμένει απ έξω γεμάτος αγωνία.
Μετά από πέντε ώρες συνεχούς εγχείρησης βγαίνει ο χειρούργος και του λέει:
- Λυπάμαι πολύ. Εάν τον είχατε φέρει πριν ... 5 λεπτά θα τον είχαμε σώσει!