Δύο γέροι συζητάνε στο καφενείο.
-Αχ ρε Γιώργο έχω αρχίσει και ξεχνάω πολύ τώρα τελευταία.
-Μη σε νοιάζει Κώστα, το ίδιο πρόβλημα είχα και εγώ και πήγα σε ένα γιατρό που μου έδωσε κάτι χάπια και έγινα τελείως καλά. Έλα αύριο από το σπίτι να πιούμε καφέ και να σου δώσω τη συνταγή.
Την επόμενη μέρα ο Γιώργος πάει στο σπίτι του Κώστα.
-Καλώς τον, του λέει.
-Ήρθα για το καφεδάκι και την συνταγή του λέει ο άλλος.
-Καφεδάκι ε. Για να δούμε. Για πες μου ρε Κώστα έναν πόλεμο.
-Δεύτερος Παγκόσμιος του λέει ο άλλος.
-Πιο παλιά;
-Πρώτος Παγκόσμιος;
-Πιο παλιά;
-1821.
-Όχι βρε συ, πιο παλιά.
-Πελοποννησιακός;
-Πιο παλιά.
-Τρωικός Πόλεμος.
-Ναι βρε Κώστα. Και για πες μου ποια ήταν η αφορμή του πολέμου;
-Η ωραία Ελένη βρε Γιώργο.
-Μπράβο βρε Κώστα, εεε Ελένη φτιάξε μας δυο καφεδάκια.
Και φυσικά ο Κώστας δεν την πήρε τη συνταγή.
Είναι ο Αμερικάνος πρόεδρος και δείχνει στον Έλληνα πρωθυπουργό τα αξιοθέατα της χώρας.
- Το βλέπεις αυτό το γήπεδο; ρωτάει. 25% στην τσέπη μου.
Μετά πάλι:
- Το βλέπεις αυτό το πάρκο; 20% στην τσέπη μου.
Ξανά σε λίγο:
- Το βλέπεις αυτό το μετρό; 20% στην τσέπη μου.
Μετά από καιρό ο Αμερικανός έρχεται στην Ελλάδα και ο Έλληνας πρωθυπουργός ανταποδίδει την ξενάγηση.
- Τη βλέπεις αυτήν την γέφυρα;
- Όχι, λέει ο Αμερικάνος.
- 100% στην τσέπη μου!
Μετά έρχεται ο