Δύο γέροι συζητάνε στο καφενείο.
-Αχ ρε Γιώργο έχω αρχίσει και ξεχνάω πολύ τώρα τελευταία.
-Μη σε νοιάζει Κώστα, το ίδιο πρόβλημα είχα και εγώ και πήγα σε ένα γιατρό που μου έδωσε κάτι χάπια και έγινα τελείως καλά. Έλα αύριο από το σπίτι να πιούμε καφέ και να σου δώσω τη συνταγή.
Την επόμενη μέρα ο Γιώργος πάει στο σπίτι του Κώστα.
-Καλώς τον, του λέει.
-Ήρθα για το καφεδάκι και την συνταγή του λέει ο άλλος.
-Καφεδάκι ε. Για να δούμε. Για πες μου ρε Κώστα έναν πόλεμο.
-Δεύτερος Παγκόσμιος του λέει ο άλλος.
-Πιο παλιά;
-Πρώτος Παγκόσμιος;
-Πιο παλιά;
-1821.
-Όχι βρε συ, πιο παλιά.
-Πελοποννησιακός;
-Πιο παλιά.
-Τρωικός Πόλεμος.
-Ναι βρε Κώστα. Και για πες μου ποια ήταν η αφορμή του πολέμου;
-Η ωραία Ελένη βρε Γιώργο.
-Μπράβο βρε Κώστα, εεε Ελένη φτιάξε μας δυο καφεδάκια.
Και φυσικά ο Κώστας δεν την πήρε τη συνταγή.
Ένας ηλικιωμένος κύριος που πάσχει από νευρασθένεια επισκέπτεται το γιατρό του. Μετά την εξέταση του ο γιατρός τον ρώτησε:
- Μήπως υπάρχουν περιπτώσεις νευρασθένειας και σε άλλα μέλη της οικογένειας σου;
Ο πελάτης σκέφθηκε λίγο και απάντησε:
- Ναι,στην κόρη μου. Θαρρώ πως είναι θεότρελη!
Ποια είναι τα συμπτώματα της;
- Αρνήθηκε, γιατρέ,να παντρευτεί έναν καθώς πρέπει κύριο πενήντα χρονών και με ετήσιο εισόδημα 20.000.000 και παντρεύτηκε έναν δημόσιο υπάλληλο με 20.000 μισθό.