Υπάρχουν 365 ημέρες .
Κοιμόμαστε 8 ώρες την ημέρα που μας κάνουν 122 ημέρες τον χρόνο .
Εάν αφαιρεθούν από τις 365 μας μένουν 243 .
Επίσης κάθε μέρα έχετε 8 ώρες ανάπαυσης που μας κάνουν άλλες 122 ημέρες .
Αν τις αφαιρέσουμε και αυτές μας μένει ένα υπόλοιπο 121 μέρες .
Υπάρχουν 52 Κυριακές τις οποίες δεν δουλεύεται .
Αν τις αφαιρέσουμε μας απομένουν , 69 μέρες .
Αν πάρετε και το Σάββατο απόγευμα σαν αργία μας κάνει 52 μισές μέρες ή 26 ακόμα ημέρες αργίας .
Έτσι μας μένει ένα υπόλοιπο 43 ημέρες .
Κάθε μέρα έχετε 1 ώρα παύση για φαγητό .
Αυτές οι ώρες αν προστεθούν μας κάνουν 16 ημέρες τον χρόνο .
Αν τις αφαιρέσουμε και αυτές μας έμειναν 27 ημέρες .
Παίρνεται άδεια κάθε χρόνο 21 ημέρες έτσι μας μένουν 6 μέρες .
Αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν 5 εθνικές αργίες κατά την διάρκεια του χρόνου μας μένει μόνο 1 μέρα .
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΖΗΤΑΤΕ ΚΑΙ ΑΥΞΗΣΗ !
Είναι λοιπόν η γυναίκα ενός τύπου, ο οποίος βρίσκεται διαρκώς στο νοσοκομείο με κρίσεις. Τη μία πέφτει σε κώμα, την άλλη γίνεται καλύτερα, κ.ο.κ.
Παρόλα αυτά, αυτή ήταν στο πλευρό του κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό.
Σε μια στιγμή, και εκεί που καθόταν και τον κοίταζε που ξάπλωνε στο κρεββάτι του νοσοκομείου, αυτός ανοίγει λίγο τα μάτια του και της ψιθυρίζει με βαρύ τόνο:
- Ξέρεις κάτι; Ήσουν πάντα στο πλευρό μου σε όλες μου τις δύσκολες στιγμές... Όταν απολύθηκα από τη δουλειά μου, ήσουν εκεί να με παρηγορήσεις, όταν η επιχείρησή μου απέτυχε, ήσουν εκεί να με υποστηρίξεις, όταν με πυροβόλησαν στο δάσος, ήσουν εκεί, όταν χάσαμε το σπίτι, ήσουν πάντα μαζί μου... Τώρα που η υγεία μου κλονίστηκε, είσαι συνεχώς στο πλευρό μου... Λοιπόν ξέρεις κάτι;
- Τι, αγάπη μου; τον ρωτάει εμφανώς συγκινημένη η γυναίκα του.
- Δεν φεύγεις, μωρή γκαντέμω, από δίπλα μου, μπας και δω και γω μια άσπρη μέρα;