Ο Γιώργος, 84 ετών, και η Μαίρη, 79, είναι κατενθουσιασμένοι με την απόφασή
τους να παντρευτούν!!!
Περπατάνε χαρούμενοι στο δρόμο και κάνουν τα σχέδια για το γάμο τους.
Καθώς βαδίζουν, συναντάντε ένα φαρμακείο και μπαίνουν μέσα.
"Είστε ο ιδιοκτήτης?" ρωτάει ο Γιώργος
"Μάλιστα", λέει ο φαρμακοποιός.
"Έχετε φάρμακα για την καρδιά?"
"Φυσικά", απαντάει ο φαρμακοποιός.
"Φάρμακα για το κυκλοφοριακό?"
"Φυσικά, κύριε"
"Φάρμακα για τους ρευματισμούς"
"Βεβαίως"
"Και Βιάγκρα? Έχετε?"
"Μα και βέβαια έχουμε"
"Φάρμακα για τη μνήμη?"
"Οτιδήποτε σχετικό κυκλοφορεί υπάρχει, κύριε"
"Βιταμίνες? Υπνωτικά?"
"Ναι, βέβαια, έχουμε!"
Και ο Γιώργος:
"Τέλεια! Θα θέλαμε να προτείνουμε το κατάστημά σας για τη λίστα δώρων στο
γάμο μας!"
Γεννάει μία γυναίκα, και πάει ο άνδρας της στο μαιευτήριο να δει το μωρό.
Συναντά μια νοσοκόμα:
- Είμαι ο κύριος Παπαδόπουλος. Η γυναίκα μου μόλις γέννησε. Μπορώ να δω το μωρό;
- Ε, ξέρετε κύριε το μωρό έχει ένα μικρό πρόβλημα...
Ο τύπος τρελαίνεται:
- Πρόβλημα; Τι πρόβλημα; Το παιδί! Τι έχει το παιδί μου;
- Ε, να τίποτε... Απλά δεν έχει χέρια...
- Δεν έχει χέρια το παιδί μου; Μα τι λέτε τώρα! Όχι! Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό. Δεν πειράζει, παιδί μου είναι, θέλω να το δω.
- Ε, ξέρετε, υπάρχει ένα ακόμα προβληματάκι. Δεν έχει πόδια...
- Τι; Δεν έχει πόδια το παιδί μου; Δεν πειράζει! Παιδί μου είναι, θέλω να το δω!
- Έχει και ένα ακόμα πρόβλημα, κύριε.
- Όχι! Δεν είναι δυνατόν! Τι άλλο μπορεί να έχει;
- Να, δεν έχει κεφάλι!
- Δεν έχει κεφάλι;;;!!!! Και τί έχει, τέλοσπάντων, το παιδί μου;
- Να, έχει ένα τεράστιο αυτί.
- Ένα αυτί έχει το παιδί μου;;;!! Δεν πειράζει, παιδί μου είναι, θέλω να το δω.
Μπαίνει ο άνδρας στον θάλαμο, βλέπει ένα τεράστιο αυτί, το αγκαλιάζει και φωνάζει:
- Παιδί μου; Παιδί μου!!
Και η νοσοκόμα απαντά:
- Μην του μιλάτε, δεν ακούει!