Αθήνα, κατακαλόκαιρο. Καύσωνας 42 βαθμοί. Ούτε φύλλο δεν κουνιέται, όλα βράζουν. Ο κύριος Παπαδόπουλος, σε μια μονοκατοικία στην Νέα Σμύρνη, βγάζει τη μέρα του κάτω από το κρύο ντους για να μην λιποθυμήσει. Ξάφνου, χτυπάει το κουδούνι του. Ανοίγει βρεμένος με την πετσέτα και βλέπει έξω από την πόρτα του το βυτίο που μοιράζει πετρέλαιο για το καλοριφέρ.
- Ο κύριος Παπαδόπουλος; τον ρωτά ο οδηγός. Φέραμε το πετρέλαιο.
- Ποιο πετρέλαιο, άνθρωπέ μου; Είσαι σοβαρός; Ποιος σου είπε να φέρεις με αυτόν τον καύσωνα πετρέλαιο;.
- Εσείς, κύριε Παπαδόπουλε! Μας τηλεφωνήσατε σήμερα το πρωί!
- Εγώ;!... Σας μοιάζω για τρελός;, ουρλιάζει ο Παπαδόπουλος και μια υποψία τον κυριεύει.
Γυρνάει και κοιτάει τον παπαγάλο του, που σκύβει το κεφάλι ένοχα και το χώνει μέσα στα φτερά του.
"Ώστε, εσύ το κανες, πουλάκι μου...", σκέφτεται.
- Πόσους τόνους φέρατε;, ρωτάει τον οδηγό.
- Τριάντα μας ζητήσατε!
- Τριάντα τόνους πετρέλαιο! Μα δεν χωράνε στη δεξαμενή! Καλά, βάλτε όσο πάρει, εγώ θα πεθάνω, δεν μπορώ, πάω να μπω κάτω από το νερό να συνέλθω.
Και πάει προς το μπάνιο, μηνύοντας στο πουλί "εσένα θα σε κανονίσω αργότερα".
Όταν όλα τελείωσαν και το βυτίο έφυγε, ο κύριος Παπαδόπουλος βγαίνει, βουτάει τον παπαγάλο, τον κολλάει στον τοίχο, του ανοίγει τη μια φτερούγα, την καρφώνει, του ανοίγει την άλλη, την καρφώνει και τρέχει να ξαναμπεί κάτω από το ντους.
Γυρίζει στο πλάι το κεφάλι του ο παπαγάλος και βλέπει τον Εσταυρωμένο.
- Έι, ψιτ, εσύ!, του λέει. Πόσον καιρό είσαι εκεί;
- Ουου, απαντάει ο Χριστός. Ίσαμε δυο χιλιάδες χρόνια!
- Δυο χιλιάδες χρόνια;!, τρελαίνεται ο παπαγάλος. Καλά, άνθρωπέ μου, πόσο πετρέλαιο παράγγειλες εσύ;!!!
Στον ζωολογικό κήπο της Νέας Υόρκης, ένας πιτσιρίκος θέλει να ταΐσει ΅ια μπανάνα στον ΅μεγάλο γορίλα. Η ΅ανά του δεν τον αφήνει να πλησιάσει και αυτός έχει χαλάσει τον κόσμο ΅ε το κλά΅α του. Και τελικά, όπως γίνεται πάντα δηλαδή, περνάει το δικό του. Όλο καμάρι ο μικρός πλησιάζει το κλουβί του μεγάλου γορίλα ΅ε την ΅πανάνα στο χέρι. Εκεί που πάει να του τη δώσει, κάνει ΅ια ο γορίλας και χραπ! αρπάζει το ΅ικρό και πάει να τον φάει! Κλάματα ο πιτσιρικάς, φωνάζει και ο κόσμος, χα΅ός. Εκεί γύρω ήταν σε περιπολία ο Superman, ο οποίος ΅όλις βλέπει τι πάει να γίνει, επεμβαίνει αστραπιαία και σώζει τον ΅ικρό. Πανηγύρια, φωνές ζητωκραυγές το πλήθος που έσωσε τον ΅ικρό. Έρχονται και οι δημοσιογράφοι και παίρνουν συνέντευξη από τον Superman. Πρώτος δημοσιογράφος. -"Από ποια εφημερίδα είσαι εσύ;" ρωτάει ο Superman. -"New York Times!", λέει αυτός. -"Λέγε", απαντάει ο Superman. -"Φοβηθήκατε όταν σώσατε το παιδί;" -"Ναι, αλλά δεν ΅ε νοιάζει. Θέλω να βοηθάω τους ανθρώπους και δεν ΅ε νοιάζει για ΅ένα." έρχεται η απάντηση του Superman. Επόμενος δημοσιογράφος. -"Από ποια εφημερίδα είσαι εσύ;" ρωτάει ο πάλι Superman. -"Herald Tribune!", λέει αυτός. -"Λέγε!" -"Τι πιστεύεται για τα παιδιά;" -"Πιστεύω ότι είναι το ΅έλλον της ανθρωπότητας και ότι όλοι θα πρέπει να τα φροντίζουμε" έρχεται η απάντηση. Τρίτος δη΅ασιογράφος. -"Από ποια εφημερίδα είσαι εσύ;" ρωτάει ο πάλι σουπέρ΅αν. -"Απ τον Ριζοσπάστη!" λέει αυτός. -"Α παράτα ΅ας, παλιοκο΅΅ούνι. Ο επόμενος." του αποκρίνεται ο Superman. Την άλλη ΅έρα γράφουν οι εφημερίδες. New York Times: "Ο SUPERMAN ΠΡΟΤΥΠΟ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ!" Herald Tribune: "Ο SUPERMAN ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ! ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ: "ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ!" Ριζοσπάστης: "ΕΓΚΑΘΕΤΟΣ, ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΣ ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΣΤΕΡΕΙ ΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΝΟΤΙΟΑΦΡΙΚΑΝΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ".