Εβρεχε..εβρεχε και το χωριο πλημμυριζε. Οι κατοικοι εφευγαν με βαρκες να γλυτωσουν.Ενας βαρκαρης ειδε μια οικογενεια και πηγε να την σωσει.
-ελατε θα πνιγητε.
-οχι δεν ερχομαστε,πιστευουμε στον θεο, ειμαστε δουλοι του και αυτος θα μας σωσει.
η βαρκα εφυγε.
Το νερο ανεβαινε σκεπασε το σπιτι και η οικογενεια για να γλυτωσει ανεβηκε στα κεραμιδια.
Τους ειδε ενα ελικοπτερο πηγε απο πανω τους και τους πεταξε ανεμοσκαλα.
-Ελατε θα πνιγητε.
-Οχι δεν ερχομαστε.πιστευουμε στον θεο, ειμαστε δουλοι του και αυτος θα μας σωσει.
Το ελικοπτερο εφυγε.
Το νερο ανεβηκε και πνιγηκαν ολοι, οι ψυχες τους ανεβηκαν στον ουρανο και πηγαν να διαμαρτυρηθουν στον θεο.
-Γιατι θεε μου μας επνιξες? ειμαστε τοσο καλοι χριστιανοι κι ειχαμε εμπιστοσυνη σε σενα οτι θα μας σωσεις.
Κι ο θεος απαντα
-Δεν ξερω κι εγω τι εγινε...ειχα στειλει μια βαρκα..ενα ελικοπτερο..
Ο Κώστας και η Αννα τα είχαν 15 χρόνια. Είχε φτάσει ο Κώστας τα 40 και η Αννα 35.
Η Αννα είχε αρχίσει να στεναχωριέται που μετά από τόσα χρόνια ο Κώστας δεν έλεγε ούτε κουβέντα για γάμο. Ώσπου ένα βράδυ του λέει:
- Τι θα γίνει βρε Κώστα δε νομίζεις πως πρέπει κάποια στιγμή να σκεφτούμε και το γάμο.. το μέλλον μας..
Και ο Κώστας απαντά:
- Ωχωωω.... Ποια μας παίρνει εμάς τώρα;; 40 χρονών άνθρωπος!!