Ήταν κάποτε ένας ένας άνθρωπος και ένας κνίτης.
Λέει ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ:Ρε ξέρεις τι έμαθα;
ΚΝΙΤΗΣ:Τι έμαθες ρε;
ΑΝΘΡΩΠΟΣ:Ο ελέφαντας πετάει.
ΚΝΙΤΗΣ:Άσε ρε που πετάει ο ελέφαντας!
ΑΝΘΡΩΠΟΣ:Ναι, ρε πετάει!
ΚΝΙΤΗΣ:Κι εσύ που το άκουσες αυτό;
ΑΝΘΡΩΠΟΣ:Το διάβασα στο Ριζοσπάστη!
ΚΝΙΤΗΣ:Ε,τώρα...Πετάει...Κάνει τα φτερά του λίγο πάνω-κάτω ,πάει 5 μέτρα και ξαναπέφτει!
Παίρνει τηλέφωνο η μαμά τον Τοτό και του λέει να κλείσει το μάτι στην κουζίνα, γιατί θα αργούσε να γυρίσει.
Φτάνει η μαμά στο σπίτι, βλέπει χαμό, καπνούς, πυροσβεστικές...
Βλέπει και τον Τοτό κάπου να κλαίει. Πάει γρήγορα:
- Βρε Τοτό, δεν σου είπα να κλείσεις το μάτι στην κουζίνα, για να μην πάρουμε φωτιά;
- Μα μαμά, δεν φταίω εγώ... Πήγα στην κουζίνα, έκλεισα πρώτα το δεξί μου μάτι, μετά το αριστερό, μετά και τα δυο, αλλά τίποτε! Το φωτάκι δεν έσβηνε...