Τρακάρει ενας παπάς με ένα απλό πολίτη και αφού κατεβαίνει ο δεύτερος σώος απ'το διαλυμένο αυτοκίνητό του αρχίζει να βρίζει ακατάπαυστα τον παπά. Εκείνος, όντας άνθρωπος της εκκλησίας στην προσπάθειά του να τον ηρεμήσει του λέει:
- Τέκνο μου, μη βρίζεις. Αναγνώρισε το μεγαλείο του Θεού. Γλιτώσαμε και οι δύο από θαύμα. Να, ακόμα και το κρασί για την Θεία Κοινωνία έμεινε άθικτο. Πάρε να πιείς.
Και βγάζει από το αμάξι του ένα μπουκάλι κρασί και του το δίνει.
Εκείνος αφού το ξανασκέφτεται, βλέπει ότι ο παπάς έχει δίκιο καθώς τα παράγματα θα μπορούσαν να είναι χειρότερα και πιάνει το μπουκάλι και αρχίζει να πίνει. Μετά από λίγο, και ενώ έχει αδειάσει σχεδόν το μπουκάλι, ελαφρώς μεθυσμένος, λέει στον παπά:
- Παπά μου, συγνώμη για τη συμπεριφορά μου πριν. Έχεις δίκιο, η χάρη του Θεού μας έσωσε. Πάρε να πιεις κι εσύ λίγο.
Και ο παπάς απαντάει:
- Όχι τέκνο μου, σε ευχαριστώ. Εγώ θα περιμένω την Τροχαία..!!!
Mία πεθερά είπε στην νύφη τηs:
- Τώρα που θα μένουμε μαζί πρέπει να πούμε μεταξύ μας τις παραξενιές μας, λέει η πεθερά. Το πρωί αν έχω δέσει το μαντήλι μου αριστερά μην μου μιλάς γιατί έχω νεύρα. Αν το έχω δέσει δεξιά είμαι στα κέφια μου. Πες μου τώρα τα δικά σου νυφούλα μου.
- Το πρωί πριν σηκωθώ από το κρεβάτι μου φέρε ένα διπλό τσίπουρο,
- Τόσο καλή είσαι, είπε η πεθερά
- Μετά από το πρώτο θέλω άλλο ένα διπλό, και μετά στα α...... μου από που έχεις δέσει το μαντήλι σου.