ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ
Αν μου αρέσει, είναι δικό μου.
Αν το κρατώ στο χέρι μου, είναι δικό μου.
Αν μπορώ να στο πάρω, είναι δικό μου.
Αν το είχα πριν από λίγο, είναι δικό μου.
Αν είναι δικό μου, δεν πρέπει ποτέ να φαίνεται ότι είναι δικό σου.
Αν φτιάχνω ή κάνω κάτι, όλα τα κομμάτια είναι δικά μου.
Αν μοιάζει με το δικό μου, είναι δικό μου.
Αν νομίζω ότι είναι δικό μου, είναι δικό μου.
Αν είναι δικό μου και στο κλέψω, είναι δικό μου.
Αν χαλάσει, είναι δικό σου.
Αν... Ωχ, συγνώμη, μπερδεύτηκα. Αντί να αντιγράψω τους ΠΑΙΔΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ, αντέγραψα τα ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ της M$.
Καθόταν στο παγκάκι ένας γεράκος σκυφτός και στεναχωρημένος. Στο ίδιο παγκάκι καθότανε και ο Ιησούς που φαινόταν το ίδιο στεναχωρημένος. Κοιτάζει δίπλα του και βλέπει τον γεράκο:
- Τι έχεις εσύ και είσαι 4, τον ρωτάει ο Ιησούς.
- Τι να έχω παιδάκι μου, έχω χάσει εδώ και καιρό τον γιο μου και είμαι πολύ 4. Εσύ γιατί φαίνεσαι σκεφτικός;
- Γιατί εγώ έχω χάσει τον πατέρα μου εδώ και καιρό, εσύ από που είσαι και τι δουλειά κάνεις;
- Από αυτά τα μέρη είμαι και είμαι ξυλουργός.
- Ξυλουργός; Και ο γιος σου πόσο χρονών είναι;
- Εεε δεν θα είναι 30
Ο Ιησούς ταράζεται. Αυτός ο άνθρωπος μάλλον είναι ο πατέρας του ο Ιωσήφ. Η χαρά του είναι απίστευτη.
- Και εγώ είμαι 30 4 και ο πατέρας μου είναι ξυλουργός... απίστευτο πατέρα....
- Δεν το πιστεύω... Έλα στην αγκαλιά μου Πινόκιο!!!...