ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ
Αν μου αρέσει, είναι δικό μου.
Αν το κρατώ στο χέρι μου, είναι δικό μου.
Αν μπορώ να στο πάρω, είναι δικό μου.
Αν το είχα πριν από λίγο, είναι δικό μου.
Αν είναι δικό μου, δεν πρέπει ποτέ να φαίνεται ότι είναι δικό σου.
Αν φτιάχνω ή κάνω κάτι, όλα τα κομμάτια είναι δικά μου.
Αν μοιάζει με το δικό μου, είναι δικό μου.
Αν νομίζω ότι είναι δικό μου, είναι δικό μου.
Αν είναι δικό μου και στο κλέψω, είναι δικό μου.
Αν χαλάσει, είναι δικό σου.
Αν... Ωχ, συγνώμη, μπερδεύτηκα. Αντί να αντιγράψω τους ΠΑΙΔΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ, αντέγραψα τα ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ της M$.
Δύο άσπονδοι εχθροί, τρακάρουν άσχημα με τα αυτοκίνητα τους, τα οποία έγιναν ένα μάτσο παλιοσίδερα, αλλά κανείς τους δεν έπαθε τίποτα.
Βγαίνουν έξω από το αυτοκίνητά τους και βλέπουν ο ένας τον άλλο, οπότε γυρίζει ο πρώτος και λέει:
- "Παρόλο που τα αυτοκίνητα μας έγιναν παλιοσίδερα, εμείς δεν πάθαμε τίποτα. Και αυτό, πρέπει να είναι ένα σημάδι από το Θεό, ότι μπορούμε να ζήσουμε μαζί ειρηνικά."
- "Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου", απαντά ο δεύτερος.
- "Αυτό, πρέπει να το γιορτάσουμε", λέει ο πρώτος και φέρνει από το αυτοκίνητο του, δύο κουτάκια μπύρας, που τυχαία δεν είχαν πάθει τίποτα.
Δίνει το ένα στον πρώην εχθρό του και λέει:
- "Ασπρο πάτο".
- "Ασπρο πάτο, απαντά και ο άλλος και την κατεβάζει μονορούφι."
Μόλις τελειώνει, βλέπει τον άλλο να μην έχει πιει ούτε γουλιά, οπότε τον ρωτά:
- "Εσύ, δε θα πιεις;"
- "Όχι, λέω να περιμένω να έρθει η αστυνομία πρώτα."