ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ
Αν μου αρέσει, είναι δικό μου.
Αν το κρατώ στο χέρι μου, είναι δικό μου.
Αν μπορώ να στο πάρω, είναι δικό μου.
Αν το είχα πριν από λίγο, είναι δικό μου.
Αν είναι δικό μου, δεν πρέπει ποτέ να φαίνεται ότι είναι δικό σου.
Αν φτιάχνω ή κάνω κάτι, όλα τα κομμάτια είναι δικά μου.
Αν μοιάζει με το δικό μου, είναι δικό μου.
Αν νομίζω ότι είναι δικό μου, είναι δικό μου.
Αν είναι δικό μου και στο κλέψω, είναι δικό μου.
Αν χαλάσει, είναι δικό σου.
Αν... Ωχ, συγνώμη, μπερδεύτηκα. Αντί να αντιγράψω τους ΠΑΙΔΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ, αντέγραψα τα ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ της M$.
Ένας τύπος , ανοίγει τη πόρτα ενός κουρείου, βάζει το κεφάλι του μέσα και ρωτάει:
"Περίπου σε πόση ώρα μπορείς να με κουρέψεις;"
Ο κουρέας, ρίχνει μια ματιά στη πελατεία του που περιμένει και απαντάει "Γύρω στις 2 ώρες".
Ο τύπος φεύγει και λίγες μέρες αργότερα, ξαναχώνει το κεφάλι του στη πόρτα του κουρείου και ρωτάει πάλι
"Περίπου σε πόση ώρα μπορείς να με κουρέψεις;"
Ο κουρέας, ρίχνει μια ματιά στο μαγαζί που ηταν γεμάτο απο κόσμο και απαντάει "Γύρω στις 3 ώρες". Ο τύπος φεύγει.
Μία εβδομάδα αργότερα, ξαναχώνει το κεφάλι του στη πόρτα του κουρείου και ρωτάει πάλι
"Περίπου σε πόση ώρα μπορείς να με κουρέψεις;"
Ο κουρέας, ρίχνει μια ματιά στη πελατεία του που περιμένει καιαπαντάει "Γύρω στη μιάμιση ώρα".
Ο τύπος φεύγει. Ο κουρέας , τρελλαμένος απο περιέργεια, γυρίζει στον βοηθό του και του λέει:
"Ρε Βασίλη, αντε ακολούθησε τον αυτόν να δεις που πάει"
Μετά από λίγο, ο Βασίλης επιστρέφει στο μαγαζί σκασμένος στα γέλια.
"Τι γελάς ετσι ρε Βασίλη" του λέει ο κουρέας, "Πού πήγε ο τύπος που ακολούθησες;"
O Βασίλης κοιτάει προς τα πάνω με δάκρισμένα μάτια απο τα γέλια και απαντάει,
"Σπίτι σου!!!"