Ήταν δύο φίλοι, ο Γιάννης και ο Κώστας, που αποφοίτησαν μαζί. Οπότε συμφώνησαν να συναντιόνται στο ίδιο μέρος κάθε 5 χρόνια. Μετά από πέντε χρόνια, συναντιόνται στο προκαθορισμένο μέρος. Οπότε λένε τις επιτυχίες τους:
-Εγώ, λέει ο Γιάννης, είμαι ξακουστός δικηγόρος. Εσύ;
-Εγώ, λέει ο Κώστας, πίνω πολύ.
Μετά από πέντε χρόνια, ξανασυναντιόνται.
-Εγώ, λέει ο Γιάννης, έγινα πρέσβης της χώρας μου. Εσύ;
-Εγώ, λέει ο Κώστας, πίνω ακόμα.
Και πάλι μετά από πέντε χρόνια, ξανασυναντιόνται.
-Εγώ, λέει ο Γιάννης, έγινα πρωθυπουργός. Εσύ;
-Εγώ, λέει ο Κώστας, πίνω ακόμα.
Ύστερα από πέντε χρόνια, ο Γιάννης περιμένει τον Κώστα στο ίδιο μέρος. Περιμένει, περιμένει, μα ο Κώστας άφαντος. Ύστερα από κάνα δυo ώρες, βλέπει ένα μεγάλο ελικόπτερο από κάποια απόσταση και γύρω του πολλά αλλά συνοδευτικά ελικόπτερα. Προσγειώνονται όλα, και υπηρέτες κατεβαίνουν από τα συνοδευτικά ελικόπτερα και στρώνουν κόκκινα χαλιά, παίζουν τρομπέτες κτλ για να κατέβει ο Κώστας από το κεντρικό ελικόπτερο!
- Βρε Κώστα, λέει ο Γιάννης, πού βρήκες τόσα χρήματα; Πως τα κατάφερες; τον ρωτάει έκπληκτος
- Πούλησα τις μπουκάλες!
Ο Καβάφης είναι καλεσμένος σε δείπνο.
Όπως είναι από τη δουλειά και με ρούχα εργασίας, πηγαίνει στο σπίτι στο οποίο ήταν καλεσμένος. Στην πόρτα όμως τον σταματάει ο υπηρέτης και τον ρωτάει τι θα ήθελε.
-Εκείνος του απαντάει ότι είναι καλεσμένος στο τραπέζι. Ο υπηρέτης του λέει ότι αν θέλει να φάει θα πρέπει να πάει στην κουζίνα και να γυρέψει φαγητό από την μαγείρισσα, επειδή δεν ήταν καλά ντυμένος για να παρουσιαστεί στο τραπέζι.
-Φεύγει λοιπόν ο Καβάφης αγανακτισμένος και πάει σπίτι του να αλλάξει. Επιστρέφει μετά από λίγο και ο υπηρέτης τον αφήνει τελικά να περάσει.
Στο δείπνο το πρώτο πιάτο ήταν σούπα. Όλοι έτρωγαν λοιπόν, όταν ξαφνικά συνειδητοποιούν ότι ο Καβάφης έχυνε τη σούπα του στο μανίκι του!
-Έκπληκτος ο οικοδεσπότης τον ρωτάει γιατί το κάνει αυτό, και τότε ο Καβάφης του λέει:
Μα, κύριε, όπως διαπίστωσα δεν έχετε καλέσει εμένα για φαγητό, αλλά το κουστούμι μου!