Ήτανε που λέτε δύο φίλοι Ιρλανδοί σε μία βάρκα και ψαρεύανε κάπου στον Ατλαντικό... Κάπου επειδή δεν τσίμπαγε, κάπου από το πολύ ποτό, τους παίρνει ο ύπνος...
Μετά από κανένα 10άωρο ξυπνάνε, και καταλαβαίνουν ότι τους έχει παρασύρει ένα δυνατό ρεύμα και έχουν χαθεί... Αρχίζουν να περιπλανιούνται με τα κουπιά μία μέρα, δύο μέρες, τρεις μέρες, τίποτα. Τους τελείωσαν τα φαγητά, το νερό, το κυριότερο η μπύρα..... Εκεί λοιπόν που κλαίγανε τη μοίρα τους, βλέπουν ένα λυχνάρι να επιπλέει. Το παίρνουν, το τρίβουν, και τσούφφφφ πετάγεται ένα τζίνι από μέσα...
- Λοιπόν, κοιτάξτε κύριοι-λέει το τζίνι-επειδή έχω βαρεθεί αυτές τις ιστορίες με τις 3 ευχές και τα ρέστα, θα σας εκπληρώσω μία ευχή. Κανονίστε να είναι καλή!
Πετάγεται ο ένας από τους δύο...
- Θέλουμε να έχουμε όση μπύρα θέλουμε για την υπόλοιπη ζωή μας!
Κάνει το τζίνι έτσι, και αμέσως όλος ο ωκεανός γίνεται μπύρα!
Πετάγεται ο άλλος, βαράει μία σφαλιάρα σε αυτόν που είπε την ευχή...
- Ρε ηλίθιε! Τώρα θα πρέπει να κατουράς μέσα στη βάρκα!
Ο μικρός Λάκης πηγαίνει στο σαλόνι όπου κάθονται οι γονείς του με τους φίλους τους και λέει δυνατά στη μαμά του:
- Μαμά θέλω να κατουρήσω!
Όταν βγαίνουν από το δωμάτιο, η μαμά τον μαλώνει και του λέει να είναι πιο ευγενικός. Έτσι του προτείνει όταν θέλει να πηγαίνει τουαλέτα να λέει:
- Μαμά θέλω να σου ψιθυρίσω κάτι.
Τη νύχτα ο Λάκης θέλησε να πάει στην τουαλέτα. Πάει λοιπόν στη μαμά του που κοιμάται και της λέει:
- Μαμά θέλω να σου ψιθυρίσω κάτι.
Και η μαμά του μέσα στον ύπνο της του απαντάει:
- Δεν μπορώ τώρα κοιμάμαι ψιθύρισε στο αυτί του μπαμπά σου!