Ήταν δυο φίλοι βιολιστές, που έκαναν πολύ παρέα. Όμως ξαφνικά, ο ένας πέθανε. Μια μέρα, ο φίλος του τον βλέπει στο όνειρό του και τον ρωτάει:
- Τι κάνεις, πώς πάει εκεί πάνω, έπιασες καμιά φιλία;
- Καλά, ευχαριστώ! Εσύ μελετάς, μελετάς;
- Ναι, γιατί ρωτάς;
- Να, γιατί βλέπω το όνομά σου στο κονσέρτο της επόμενης εβδομάδας!
Ήταν δύο φίλοι, ο Κώστας και ο Πάκης και πάει ο Πάκης στο σπίτι του Κώστα.
Ακούει ο Κώστας το κουδούνι και λέει:
- Αγαπούλα μου, άνοιξε την πόρτα.
Μπαίνει μέσα και λέει ο Κώστας:
- Καμάρι μου, θα μας φτιάξεις κανένα τόστ;
Ο Πάκης άρχισε να αναρωτιέται γιατί τόσες αγάπες.
- Ρε Κώστα, πώς και τόσες αγάπες με την γυναίκα σου;
- Ασε ρε φίλε! Ασε! Μετά από τόσα χρόνια δεν θυμάμαι το όνομά της!