Μια κοπέλα φέρνει τον καλό της στο σπίτι για να τον γνωρίσει στους γονείς της. Μετά το δείπνο, η μητέρα λέει στον πατέρα να μάθει ότι μπορεί για τον νεαρό. Ο πατέρας πάει στο σαλόνι με τον νεαρό και πίνουν ένα ποτό:
- Λοιπόν, ποιά είναι τα σχέδιά σου;
- Είμαι φοιτητής θεολογίας.
- Χμ.. φοιτητής θεολογίας. Ωραία, αλλά τι θα κάνεις για να μπορείς να έχεις ένα ωραίο σπίτι για να μείνεις με την κόρη μου όπως την έχω αναθρέψει;
- Θα μελετήσω, θα προσευχηθώ και ο Θεός θα παρέχει για εμάς.
- Και πώς θα της αγοράσεις ένα όμορφο δαχτυλίδι αρραβώνων όπως της αξίζει;
- Θα συγκεντρωθώ στις σπουδές μου και ο Θεός θα παρέχει για εμάς.
- Και παιδιά; Πώς θα μπορέσεις να υποστηρίξεις οικονομικά τα παιδιά που θα κάνετε;
- Μην ανησυχείτε, ο Θεός θα παρέχει και για μας.
Συνεχίζετε ο διάλογος και συνέχεια ο νεαρός απαντούσε πως έχει ο Θεός. Μετά η μητέρα ρωτάει τον πατέρα:
- Πώς πήγε;
- Δεν έχει δουλειά, δεν έχει σχέδια για το μέλλον, δεν έχει λεφτά αλλά τα καλά νέα είναι πως νομίζει ότι είμαι ο Θεός.
Κάνει διάλεξη ένας φιλόλογος και, μεταξύ άλλων λέει τα εξής:
- Σε πολλές γλώσσες δύο αρνήσεις μας κάνουν μί κατάφαση...
Σε άλλες γλώσσες, δύο αρνήσεις δίνουν άρνηση.
Δεν υπάρχουν όμως γλώσσες όπου δύο καταφάσεις να δίνουν άρνηση!!
Οπότε ακούγεται από το ακροατήριο μία φωνή:
- Ναι, καλά...