Παραλιακή, 2 τα ξημερώματα και στα φανάρια σταματημένος ο φτιαγμένος σκαραβαίος, με τα μεταλλικά του χρώματα, με τις 16άρες ζάντες, τις εξατμίσεις, τα φιμέ τζάμια, κλπ.
Ξαφνικά σκάει μύτη, δίπλα ακριβώς, μια Τεσταρόσα και ο τύπος από μέσα, κάνει νόημα στο τύπο του σκαραβαίου, να ανοίξει το παράθυρο. Μόλις ο τύπος το ανοίγει, του λέει ο άλλος:
- "Είσαι για μια κόντρα;"
- "Aσε ρε φίλε, δε λέει το καρούλι σου μπροστά στο εργαλείο μου."
- "Γιατί ρε μεγάλε το λες αυτό;"
- "Φραπεδιέρα έχεις;", ρωτάει αυτός με το σκαραβαίο.
- "Όχι", του απαντάει ο άλλος.
- "Ε, το δικό μου έχει."
Τρελαίνεται ο τύπος με τη Τεσταρόσα. Την επομένη μέρα, πάει γραμμή στην αντιπροσωπεία.
- "Καλά ρε", τους λέει, "αυτοκίνητο 60.000.000 και να μην έχει φραπεδιέρα; Γρήγορα περάστε μου μια τώρα."
Τι να κάνει ο αντιπρόσωπος, το στέλνει Ιταλία για να του περάσουν μια. Μετά από μια εβδομάδα, ο τύπος στο δρόμο ψάχνει απεγνωσμένα το σκαραβαίο. Με τα πολλά, το βρίσκει και σταματάει δίπλα. Του φωνάζει, ανοίγει ο τύπος από το σκαραβαίο το παράθυρο.
- "Να κεράσω καφέ;", του λέει.
- "Aσε", του λέει ο άλλος, "τρώω ένα τοστ από τη τοστιέρα που έχω στο αυτοκίνητο. Θέλεις ένα;"
Τα παίζει τελείως. Την επομένη στην αντιπροσωπεία, τα κάνει γης μαδιάμ, απαιτώντας να του βάλουν όλες τις ηλεκτρικές συσκευές στο αυτοκίνητο. Παίρνει ξανά τους δρόμους και συναντάει σταματημένο δεξιά του δρόμου το σκαραβαίο.
- "Θα σε σκίσω τώρα!", σκέφτεται.
Χτυπάει το τζάμι από το σκαραβαίο. Περιμένει, ξαναχτυπάει, περιμένει, ξαναχτυπάει, ώσπου μετά από 5 λεπτά, ανοίγει το παράθυρο και λέει στο τύπο του σκαραβαίο:
- "Κοίτα ρε φίλε, μέχρι και πλυντήριο πιάτων έχει το δικό μου."
Και ο άλλος του απαντά:
- "Καλά ρε μεγάλε και είναι λόγος αυτός, να με βγάλεις από το μπάνιο;"
Ένας άντρας μέσα σε ένα αερόστατο συνειδητοποιεί ότι έχει χαθεί. Μειώνει ύψος και βλέπει έναν άντρα από κάτω. Κατεβαίνει κι άλλο και φωνάζει:
- Συγγνώμη, μπορείτε να με βοηθήσετε; Υποσχέθηκα σε ένα φίλο ότι θα τον συναντούσα εδώ και μια ώρα, αλλά δεν ξέρω που είμαι.
Ο άντρας από κάτω του απαντάει:
- Είσαι σε ένα αερόστατο ζεστού αέρα σε ύψος περίπου δεκαπέντε μέτρων. Βρίσκεσαι στις 38 μοίρες ανατολικά γεωγραφικό μήκος και στις 23 μοίρες βόρεια γεωγραφικό πλάτος.
- Μήπως είσαι κομπιουτεράς; ρωτάει ο αιωρούμενος.
- Ναι, είμαι, λέει εκείνος στο έδαφος, πώς το κατάλαβες;
- Κοίτα, ό,τι μου είπες είναι τεχνικά σωστό, αλλά δεν έχω ιδέα τι να κάνω με την πληροφορία που μου έδωσες, και το γεγονός παραμένει ότι είμαι ακόμα χαμένος. Ειλικρινά, δε με βοήθησες και πολύ ως τώρα.
Ο από κάτω λέει:
- Εσύ πρέπει να είσαι manager.
- Πράγματι. Εσύ πώς το κατάλαβες;
- Κοίτα, δεν ξέρεις που είσαι, ούτε που πας. Έχεις ανέλθει στο ύψος σου χάρις σε μια μεγάλη φούσκα. Έδωσες μια υπόσχεση που δε γνωρίζεις πώς να την κρατήσεις, και περιμένεις από τους από κάτω σου να λύσουν τα προβλήματά σου. Το θέμα είναι ότι βρίσκεσαι ακριβώς στην ίδια κατάσταση όπου βρισκόσουν πριν με ρωτήσεις, αλλά, κατά κάποιο τρόπο, τώρα είναι δικό μου σφάλμα!