Στην αυλή του σχολείου, τρία παιδιά συζητάνε για τη... μεγαλοσύνη των μπαμπάδων τους και τα κατορθώματά τους.
- Ο μπαμπάς μου, λέει το ένα, είναι τόσο γρήγορος, που πετάει ένα βέλος με το τόξο του κι αρχίζει να τρέχει και φτάνει στο στόχο πριν απ το βέλος.
- Αυτό δεν είναι τίποτα, λέει το δεύτερο. Ο δικός μου ο μπαμπάς είναι κυνηγός. Πυροβολεί με την καραμπίνα του και αρχίζει να τρέχει προς το θήραμα και το φτάνει πριν το χτυπήσουν τα σκάγια.
- Ο δικός μου ο μπαμπάς είναι πιο γρήγορος απ όλους. Είναι δημόσιος υπάλληλος και σχολάει στις 3:30, αλλά είναι σπίτι απ τις τρεις παρά τέταρτο.
Η CIA ζητούσε πράκτορες. Έβγαλε μια δημοσίευση, παρουσιάστηκαν χιλιάδες υποψήφιοι, μεταξύ αυτών κι ένας τυπάκος εντελώς κοινότυπος.
Μόλις κατέθεσε ο ανθρωπάκος ό,τι χαρτιά είχε, του λέει ο υπεύθυνος υπάλληλος:
- Επειδή θα μου πάρει κανένα τέταρτο να τα εξετάσω, μου κάνεις μια χάρη; Πάρε αυτόν εδώ το φάκελο και δώσε τον στον κύριο Γκάλλαντ στον 4ο όροφο, 2ο διάδρομο, δεξιά στο γραφείο 104. Με συγχωρείς δηλαδή που σου το λέω, αλλά είναι επείγον... Και στο μεσοδιάστημα εγώ θα κοιτάξω την αίτηση σου, εντάξει;
Παίρνει ο υποψήφιος τον φάκελο και μόλις μπαίνει στον ανελκυστήρα, ανοίγει προσεκτικά τον φάκελο, βγάζει απο μέσα την επιστολή και τη διαβάζει.
"ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ. ΞΕΧΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΕ ΑΜΕΣΩΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΑΡΧΗ ΣΤΟΝ ΕΚΤΟ.
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ. ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΕΣΑΙ."