Στην αυλή του σχολείου, τρία παιδιά συζητάνε για τη... μεγαλοσύνη των μπαμπάδων τους και τα κατορθώματά τους.
- Ο μπαμπάς μου, λέει το ένα, είναι τόσο γρήγορος, που πετάει ένα βέλος με το τόξο του κι αρχίζει να τρέχει και φτάνει στο στόχο πριν απ το βέλος.
- Αυτό δεν είναι τίποτα, λέει το δεύτερο. Ο δικός μου ο μπαμπάς είναι κυνηγός. Πυροβολεί με την καραμπίνα του και αρχίζει να τρέχει προς το θήραμα και το φτάνει πριν το χτυπήσουν τα σκάγια.
- Ο δικός μου ο μπαμπάς είναι πιο γρήγορος απ όλους. Είναι δημόσιος υπάλληλος και σχολάει στις 3:30, αλλά είναι σπίτι απ τις τρεις παρά τέταρτο.
ΠΡΟΣΟΧΗ! ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΚΡΥΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΦΥΛΑΧΤΕΙΤΕ!
Ήταν μια μέρα ένα αγόρι που βοήθησε έναν γέρο να διασχίσει το δρόμο. Αυτός, για να τον ευχαριστήσει του έδωσε έναν φάκελο που είχε μέσα ένα γράμμα και του λέει να μην το ανοίξει ποτέ να το διαβάσει ο ίδιος, αλλά να το δώσει σε άλλους να το διαβάσουν.
Πηγαίνει λοιπόν σπίτι του και δίνει το γράμμα αυτό στην μητέρα του. Αυτή το διαβάζει και αμέσως, θυμωμένη, διώχνει το γιο της από το σπίτι και ορκίζεται να μην τον ξαναδεί ποτέ.
Στενοχωρημένος αυτός πηγαίνει στον κολλητό του και του λέει τι έγινε. Του δίνει μετά το γράμμα να το διαβάσει, το διαβάζει αυτός και αμέσως τον βρίζει, τον πλακώνει στο ξύλο και φεύγει.
Έτσι το αγόρι αυτό μεγάλωσε παντρεύτηκε και έκανε οικογένεια. Μια μέρα δίνει το γράμμα αυτό στη γυναίκα του, το διαβάζει αυτή και τον χωρίζει, παίρνει τα παιδιά τους και πάνε να ζήσουν σε άλλη πόλη.
Αυτός λοιπόν είχε χάσει εντελώς το ηθικό του. Στο τέλος αποφασίζει να διαβάσει και ο ίδιος το γράμμα, και έτσι καθώς περπατάει στον δρόμο διαβάζει το γράμμα. Όμως σε μια διάβαση πεζών δεν προσέχει και περνάει το δρόμο με κόκκινο, με αποτέλεσμα να τον πατήσει ένα αυτοκίνητο και να βρει ακαριαίο θάνατο.
- Ποιό είναι το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας;
- Να μην περνάμε το δρόμο με κόκκινο...!