Τρία παιδιά ζούσαν στον τελευταίο όροφο ενός ουρανοξύστη. Ήταν ο Αλέξης, ο Κώστας και ο πιο μικρός ο Νικολάκης. Μια μέρα που τα παιδιά γύρισαν σπίτι από το σχολείο βρήκαν το ασανσέρ χαλασμένο..
- Τι κάνουμε τώλα;;;; λέει ο Νικολάκης.
- Τι να κάνουμε... Θα ανέβουμε με τις σκάλες, λέει ο πιο μεγάλος, ο Αλέξης, και για να κάνουμε τη διαδρομή πιο ευχάριστη θα ανέβουμε λέγοντας ανέκδοτα...!!!!
...Αρχισαν λοιπόν να λένε συνέχεια ανέκδοτα ο Κώστας κι ο Αλέξης ενώ ο Νικολάκης τους έλεγε συνέχεια:
- Παιζιά, να πω κάτι;
Αυτοί όμως του έλεγαν:
- Ας το για αργότερα...
Να μην τα πολυλογούμε φτάνουν στον τελευταίο όροφο. Λέει πάλι ο Νικολάκης:
- Παιζιά, έχω κάτι πολύ σοβαλό να σας πω... τότε τα αδέρφια του του λένε...
- Εεεεεεε, πες το πια! Μας έπρηξες...
- Να... ξεχάσαμε το κλειδί στο θυρωρείο..!!!
Στον πόλεμο ήταν τρεις φίλοι και ο ένας σκοτώθηκε. Oι άλλοι δύο είχαν υποχρέωση να ενημερώσουν τους γονείς του νεκρού.
- Θα το πω εγώ, λέει ο ένας. Kαι ξεκινάει να πάει στο σπίτι των γονιών του νεκρού φίλου του. Xτυπάει την πόρτα, ανοίγει η μητέρα του και της λέει:
- Eίμαι ο φίλος του γιου σας, από το μέτωπο. Λοιπόν, εκεί στα χαρακώματα καθώς είμασταν όλοι μαζί, τι νομίζετε ότι πέρασε από το μυαλό του γιου σας;
- Εεε, τι;
- Ένα βλήμα... να!!!