Τρία παιδιά ζούσαν στον τελευταίο όροφο ενός ουρανοξύστη. Ήταν ο Αλέξης, ο Κώστας και ο πιο μικρός ο Νικολάκης. Μια μέρα που τα παιδιά γύρισαν σπίτι από το σχολείο βρήκαν το ασανσέρ χαλασμένο..
- Τι κάνουμε τώλα;;;; λέει ο Νικολάκης.
- Τι να κάνουμε... Θα ανέβουμε με τις σκάλες, λέει ο πιο μεγάλος, ο Αλέξης, και για να κάνουμε τη διαδρομή πιο ευχάριστη θα ανέβουμε λέγοντας ανέκδοτα...!!!!
...Αρχισαν λοιπόν να λένε συνέχεια ανέκδοτα ο Κώστας κι ο Αλέξης ενώ ο Νικολάκης τους έλεγε συνέχεια:
- Παιζιά, να πω κάτι;
Αυτοί όμως του έλεγαν:
- Ας το για αργότερα...
Να μην τα πολυλογούμε φτάνουν στον τελευταίο όροφο. Λέει πάλι ο Νικολάκης:
- Παιζιά, έχω κάτι πολύ σοβαλό να σας πω... τότε τα αδέρφια του του λένε...
- Εεεεεεε, πες το πια! Μας έπρηξες...
- Να... ξεχάσαμε το κλειδί στο θυρωρείο..!!!
Στο γιατρό:
- Γιατρέ, όταν ακουμπάω τη γλώσσα μου πάνω σε ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο στο οποίο έχω συνδέσει δυο ηλεκτρόδια, νιώθω ένα ρυθμικό τσίμπημα, αλλά μόνο αν πρώτα έχω φάει μηλόπιτα και έχω κάνει γαργάρα με βότκα. Έχω κάτι;
Γιατρός:
- Πολύ ελεύθερο χρόνο.