Τρία παιδιά ζούσαν στον τελευταίο όροφο ενός ουρανοξύστη. Ήταν ο Αλέξης, ο Κώστας και ο πιο μικρός ο Νικολάκης. Μια μέρα που τα παιδιά γύρισαν σπίτι από το σχολείο βρήκαν το ασανσέρ χαλασμένο..
- Τι κάνουμε τώλα;;;; λέει ο Νικολάκης.
- Τι να κάνουμε... Θα ανέβουμε με τις σκάλες, λέει ο πιο μεγάλος, ο Αλέξης, και για να κάνουμε τη διαδρομή πιο ευχάριστη θα ανέβουμε λέγοντας ανέκδοτα...!!!!
...Αρχισαν λοιπόν να λένε συνέχεια ανέκδοτα ο Κώστας κι ο Αλέξης ενώ ο Νικολάκης τους έλεγε συνέχεια:
- Παιζιά, να πω κάτι;
Αυτοί όμως του έλεγαν:
- Ας το για αργότερα...
Να μην τα πολυλογούμε φτάνουν στον τελευταίο όροφο. Λέει πάλι ο Νικολάκης:
- Παιζιά, έχω κάτι πολύ σοβαλό να σας πω... τότε τα αδέρφια του του λένε...
- Εεεεεεε, πες το πια! Μας έπρηξες...
- Να... ξεχάσαμε το κλειδί στο θυρωρείο..!!!
Ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας δουλεύουν στη ΝΑΣΑ καθαρίζοντας πυραύλους.
Από τη πολύ κούρασή έχουν τρελαθεί στη δίψα και θέλουν κάτι να πιουν.
Βλέπουν ένα κουβά με ένα υγρό και κατεβάζουν ο καθένας από μισό.
Το βράδυ παίρνει τηλέφωνο ο Γιωρίκας τον Κωστίκα.
- "Βρε Κωστίκα, ξέρεις τι ήταν αυτό που ήπιαμε το μεσημέρι;"
- "Νερό, δεν ήταν βρε Γιωρίκα;"
- "Όχι Κωστίκα δεν ήταν νερό αλλά προωθητικό πυραύλων."
- "Ε! και τι έγινε δεν πάθαμε τίποτα."
- "Δεν πάθαμε τίποτα αλλά μην κλάσεις, γιατί εγώ τηλεφωνώ από Τόκιο!"