Καθόταν μια φορά ένας σε ένα πάρκο κάτω από ένα δέντρο. Ξαφνικά πέφτει πάνω του ένα χεσμένο πουλάκι! Οικολόγος αυτός, το σκουπίζει και το αφήνει ελεύθερο. Μετά από λίγο ξαναπέφτει πάνω του ένα χεσμένο πουλάκι. Το σκουπίζει και αυτό και το αφήνει. Μετά από λίγη ώρα πέφτει και άλλο ένα χεσμένο πουλάκι. Τι να κάνει, το σκουπίζει και αυτό και το αφήνει. Συνεχίστηκε αυτό κάμποσες φορές ακόμα ώσπου ακούει από το δέντρο μια φωνή:
Ρε φίλε μήπως έχεις καθόλου χαρτί γιατί μου τέλειωσαν τα πουλάκια;
Έξω από το σχολείο, είχαν μαζευτεί οι γονείς των μαθητών, για να ακούσουν τα ποιήματα των παιδιών τους.
Το πρώτο παιδάκι, το είπε νεράκι και οι γονείς χτύπησαν παλαμάκια.
Το δεύτερο παιδάκι, κόμπιασε λίγο, αλλά χτύπησαν πάλι παλαμάκια υπερήφανοι οι γονείς του.
Το τρίτο παιδάκι κόμπιασε αρκετά, αλλά και σ` αυτό χτύπησαν παλαμάκια.
Το τέταρτο δεν το ήξερε καθόλου το ποίημά του, και γι` αυτό λέει στο μικρόφωνο:
- "Εγώ, δεν το λέω, γιατί δε μπορώ να ακούω τα παλαμάκια σας."