Πεθαίνει μια μέρα ο Γιάννης, γίνονται κανονικά τα τριήμερα και με θρήνο βαρύ κι αβάσταχτο η Μαρία τραγουδά γοερά..."Ήταν καλός, ήταν χρυσός, είχε τις χάρες όλες!".
Περνάνε οι μέρες, φτάνει το μνημόσυνο για το εννιάμερα του μακαρίτη και η Μαρία τραγουδά..."Είναι καλός, είναι χρυσός, έχει τις χάρες όλες!"
Μια κυρία πανάσχημη και μύωπας τριγυρίζει σ` ένα μουσείο με τον άνδρα της και προσπαθεί να κριτικάρει τα έργα.
- "Και με αυτό εδώ το τέρας, τι θέλει να πει ο ζωγράφος;", ρωτάει κάποια στιγμή τον άνδρα της.
- "Μα, χρυσή μου, αυτό δεν είναι πίνακας, είναι καθρέφτης!", της ψιθυρίζει αμήχανα εκείνος!