Πεθαίνει μια μέρα ο Γιάννης, γίνονται κανονικά τα τριήμερα και με θρήνο βαρύ κι αβάσταχτο η Μαρία τραγουδά γοερά..."Ήταν καλός, ήταν χρυσός, είχε τις χάρες όλες!".
Περνάνε οι μέρες, φτάνει το μνημόσυνο για το εννιάμερα του μακαρίτη και η Μαρία τραγουδά..."Είναι καλός, είναι χρυσός, έχει τις χάρες όλες!"
Στο εστιατόριο:
- Γκαρσόν,έκανες λάθος στο λογαριασμό. Το σύνολο είναι δεκατρείς χιλιάδες και όχι δεκατέσσερις.
- Με συγχωρείτε, κύριε. Νόμιζα πως είσαστε προληπτικός.