Περπατά η Κοκκινοσκουφίτσα στο δάσος και πίσω από έναν κορμό δέντρου βλέπει το μεγάλο κακό λύκο. Πάει κοντά και του λέει
- Τι μεγάλα μάτια που έχετε, κ. Λύκε!
Ο λύκος σηκώνεται όρθιος και απομακρύνεται.
Παρακάτω στο μονοπάτι του δάσους, η Κοκκινοσκουφίτσα βλέπει πάλι το λύκο. Τούτη τη φορά, πίσω από μια ρίζα που προεξείχε απ το έδαφος.
- Τι μεγάλα αυτιά που έχετε κ. Λύκο, είπε η Κοκκινοσκουφίτσα.
Πάλι ο λύκος σηκώνεται και φεύγει.
Ένα χιλιόμετρο παρακάτω στο μονοπάτι η Κοκκινοσκουφίτσα βλέπει το λύκο πάλι, πίσω από ένα θάμνο.
- Τι τεράστια δόντια που έχετε, κ. Λύκο.
Τότε ο εκνευρισμένος Μεγάλος, Κακός Λύκος πετάγεται όρθιος και ουρλιάζει:
- Θα είχες την ευγενή καλοσύνη να εξαφανιστείς από μπροστά μου κοριτσάκι; Απ το πρωί προσπαθώ να χέσω.
Στο σχολείο:
- Γιάννη, που είναι η εργασία σου;
- Κυρία, την έφαγε ο σκύλος μου!
- Γιάννη, είμαι 19 χρόνια δασκάλα. Περιμένεις σοβαρά να πιστέψω αυτήν την δικαιολογία;
- Μα είναι αλήθεια, κυρία. Το ορκίζομαι. Έπρεπε να τον αναγκάσω, αλλά στο τέλος την έφαγε!