Ένας τύπος , ανοίγει τη πόρτα ενός κουρείου, βάζει το κεφάλι του μέσα και ρωτάει:
"Περίπου σε πόση ώρα μπορείς να με κουρέψεις;"
Ο κουρέας, ρίχνει μια ματιά στη πελατεία του που περιμένει και απαντάει "Γύρω στις 2 ώρες".
Ο τύπος φεύγει και λίγες μέρες αργότερα, ξαναχώνει το κεφάλι του στη πόρτα του κουρείου και ρωτάει πάλι
"Περίπου σε πόση ώρα μπορείς να με κουρέψεις;"
Ο κουρέας, ρίχνει μια ματιά στο μαγαζί που ηταν γεμάτο απο κόσμο και απαντάει "Γύρω στις 3 ώρες". Ο τύπος φεύγει.
Μία εβδομάδα αργότερα, ξαναχώνει το κεφάλι του στη πόρτα του κουρείου και ρωτάει πάλι
"Περίπου σε πόση ώρα μπορείς να με κουρέψεις;"
Ο κουρέας, ρίχνει μια ματιά στη πελατεία του που περιμένει καιαπαντάει "Γύρω στη μιάμιση ώρα".
Ο τύπος φεύγει. Ο κουρέας , τρελλαμένος απο περιέργεια, γυρίζει στον βοηθό του και του λέει:
"Ρε Βασίλη, αντε ακολούθησε τον αυτόν να δεις που πάει"
Μετά από λίγο, ο Βασίλης επιστρέφει στο μαγαζί σκασμένος στα γέλια.
"Τι γελάς ετσι ρε Βασίλη" του λέει ο κουρέας, "Πού πήγε ο τύπος που ακολούθησες;"
O Βασίλης κοιτάει προς τα πάνω με δάκρισμένα μάτια απο τα γέλια και απαντάει,
"Σπίτι σου!!!"
Κάπου στην Βόρεια Ιρλανδία γινόταν ένας μεγάλος αγώνας τοξοβολίας. Λαμβάνουν λοιπόν μέρος ένας Αγγλος, ένας Ελβετός και ένας Έλληνας. Οι διαγωνιζόμενοι έπρεπε να χτυπήσουν ένα μήλο το οποίο βρισκόταν πάνω στο κεφάλι ενός παιδιού από όση μεγαλύτερη απόσταση γινόταν. Πάει λοιπόν ο Αγγλος και βάζει το παιδάκι στα 300 μέτρα. Ο κόσμος δεν βγάζει μιλιά στις κερκίδες, καθώς ο αθλητής μας συγκεντρώνεται και... βζιιίν! Χτυπάει το μήλο!
Ζητωκραυγές καθώς ο Αγγλος προχωρεί προς τη μέση του γηπέδου, και φωνάζει θριαμβευτικά:
- Αι αμ Ρόμπιν Χούντ!
Έρχεται η σειρά του Ελβετού, ο οποίος βάζει το παιδάκι στα 800 μέτρα, συγκεντρώνεται και...βζιιίν! Χτυπάει το μήλο! Ζητωκραυγές καθώς ο Ελβετός προχωρεί προς τη μέση του γηπέδου, και φωνάζει θριαμβευτικά:
- Αι αμ Ουιλιέλμους Τέλλους!
Έρχεται και η σειρά του Έλληνα, ο οποίος με μια φανερή έκφραση αυτοπεποίθησης στο πρόσωπό του, βάζει το παιδί στα 1500 μέτρα. Το κοινό αναστατώνεται και διαμαρτύρεται. Ο Έλληνας συνεχίζει να διατηρεί την έκφραση του νικητή στοχεύει και... βζιιίν! Τέζα το παιδάκι! Το ακροατήριο μένει άναυδο καθώς ο Έλληνας προχωράει προς τη μέση του γηπέδου και φωνάζει:
- Αι αμ... σόρρυ!