Κάποτε λοιπόν κάποια κινηματογραφική εταιρεία παραγωγών ταινιών ζητούσε με αγγελία έναν κομπάρσο για κάποια σκηνή σε κάποια ταινία .
Ανάμεσα στους πολλούς υποψήφιους ήταν και ένας ο οποίος δεν είχε δουλέψει ποτέ του , ένας μεγάλος τεμπέλης ο οποίος βαριόταν , που λέει ο λόγος , ακόμα να πάει και στην τουαλέτα . Φτάνει λοιπόν η σειρά του , μπαίνει μέσα στο γραφείο του υπευθύνου , αράζει ξάπλα πάνω στην τεράστια πολυθρόνα και ρωτάει όλο βαρεμάρα τον υπεύθυνο :
- Λοιπόν σας ακούω ..
- Εμείς λοιπόν θέλουμε κάποιον που να είναι όρθιος σε μια γωνία πίσω από μια κοπέλα και να της κάνει αέρα . Τίποτα περισσότερο .
Και ο άλλος ..
- Μα εσείς κύριέ μου δεν ζητάτε κομπάρσο , θέλετε κασκαντέρ ... !
Eίναι ο Δώνης και θέλει να παεί σε μία ταβέρνα να φάει ψάρια. Πάει στην πρώτη ταβέρνα, τίποτα είχαν τελειώσει. Πάει στην δεύτερη, πάλι τα ίδια. Πάει σε μια τρίτη, ρωτάει τον μάγειρα εάν έχουν ψάρια κι εκείνος του λέει ότι μόλις τελείωσαν αλλά του πρότεινει να πάει σε μία άλλη 10 μέτρα πιο κάτω, την "Ανοιξη".
Με μία χαρά ο Δώνης φτάνει στην Ανοιξη και ρώτάει τον μάγειρα έαν έχουν ψάρια. Ο μάγειρας λοιπόν του λέει ότι από ψάρια τους έχει μείνει μόνο ένα χέλι. Ε, μην έχοντας άλλο κουράγιο ο φίλος μας να ψάξει και για πέμπτη ταβέρνα συμφωνεί και παραγγέλνει το χέλι.
Τρώει, πίνει και ζήταει τον λογαριασμό. Έρχεται ο σερβιτόρος και του λέει ότι ο λογαριασμός είναι 500 ευρώ. Ο Δώνης τα χάνει!!!
- Μα καλά, 500 ευρώ για ένα χέλι;
...και ο σερβιτόρος...
- Ένα το χέλι Δώνη κι η Ανοιξη ακριβή...!!!!