Ο μικρός Γιαννάκης συμμετέχει σε αγώνες κολύμβησης αλλά έχει αργήσει να φύγει από το σπίτι του. Τρέχει λοιπόν και στο δρόμο μονολογεί:
- Αχ Θεούλη μου, κάνε να μην αργήσω, κάνε να μην αργήσω!
Καθώς τρέχει όμως, σκοντάφτει και πέφτει. Τότε μουρμουρίζει:
- Είπαμε Θεούλη μου, κάνε να μην αργήσω, αλλά όχι και να σπρώχνεις κιόλας!
Ήταν μια φορά ένα αντρόγυνο που ήθελε να αγοράσει σπίτι στην εξοχή. Όμως η γυναίκα δεν πήγαινε και κάποια φορά έστειλε γράμμα στον ιερέα που πουλούσε το σπίτι, να της περιγράψει το WC.Ο καημένος ο ιερέας ήταν χωριάτης και νόμισε πως WC είναι η καθολική εκκλησία της περιοχής. Της έγραψε λοιπόν ένα γράμμα που έλεγε τα εξής:
"Το μέρος γενικά είναι ευρύχωρο και εκατοντάδες άνθρωποι εισέρχονται μέσα και όταν βγαίνουν είναι ικανοποιημένοι. Πολυέλαιοι και κεριά παντού ενώ ότι δίνεται πηγαίνει κατευθείαν στους φτωχούς και άστεγους συνανθρώπους μας".