Ο μικρός Γιαννάκης συμμετέχει σε αγώνες κολύμβησης αλλά έχει αργήσει να φύγει από το σπίτι του. Τρέχει λοιπόν και στο δρόμο μονολογεί:
- Αχ Θεούλη μου, κάνε να μην αργήσω, κάνε να μην αργήσω!
Καθώς τρέχει όμως, σκοντάφτει και πέφτει. Τότε μουρμουρίζει:
- Είπαμε Θεούλη μου, κάνε να μην αργήσω, αλλά όχι και να σπρώχνεις κιόλας!
Ένας άντρας με τη γυναίκα του οδηγούσαν προς το σπίτι τους ένα πολύ κρύο βράδυ (του χειμώνα), όταν η γυναίκα λέει στο σύζυγό της να σταματήσει το αμάξι... Ήταν ένα μικρό κουνάβι ξαπλωμένο στην άκρη του δρόμου και βγήκε για να δει αν είναι ακόμα ζωντανό...
Ήταν και έτσι είπε στον άντρα της:" Έχει παγώσει τελείως... Θα ψοφήσει αν το αφήσουμε... Μπορούμε να το πάρουμε μαζί μας να το ζεστάνουμε και να το αφήσουμε ελεύθερο το πρωί;"
"Καλά... Εντάξει", λέει ο άντρας της και ξεκινάνε με το αμάξι για το
σπίτι..."Πού να το βάλω για να ζεσταθεί;", ρωτά η γυναίκα τον άντρα.
"Βάλτο ανάμεσα στα πόδια σου... Είναι ωραία και ζεστά εκεί πέρα..."
"Μα, και με τι μυρωδιά τι θα γίνει;"
"Απλά κλείστε του τη μύτη..."