Μπαίνει ένας τύπος στο μπάρ, σκαρφαλώνει σε μία καρέκλα και φωνάζει.
- Μπάρμαν, πιάσε μου ένα ουίσκι διπλό, κέρνα τον κόσμο εδώ που κάθεται, κέρνα και τις δύο σερβιτόρες, πιες και εσύ ένα στην υγειά μου.
Πάει δύο η ώρα τα ξημερώματα, σηκώνεται να φύγει ο τύπος.
Τον πιάνει ο μπάρμαν.
- Πού πας εσύ; Δεν θα πληρώσεις;
- Έλα ρε συ, άνθρωποι είμαστε. Την μία μέρα έχουμε, την άλλη δεν έχουμε. Θα στα φέρω αύριο.
- Καλά, λέει ο μπάρμαν.
Το άλλο βράδυ, πάλι ο ίδιος τύπος:
- Μπάρμαν, πιάσε μου ένα ουίσκι διπλό, κέρνα τον κόσμο εδώ που κάθεται, κέρνα και τις δύο σερβιτόρες, πιες και εσύ ένα στην υγειά μου.
Στις 2 τα ξημερώματα, ξανασηκώνεται να φύγει.
- Που πάς χωρίς να πληρώσεις;! τον ρωτάει ο μπάρμαν.
- Έλα ρε συ, άνθρωποι είμαστε. Την μία μέρα έχουμε, την άλλη δεν έχουμε. Θα στα φέρω αύριο.
Τον πιάνει ο μπάρμαν, τον πάει έξω και τον πλακώνει στο ξύλο.
Μετά από καιρό ξανάρχεται ο ίδιος τύπος.
- Μπάρμαν, πιάσε μου ένα ουίσκι διπλό, κέρνα τον κόσμο εδώ που κάθεται, κέρνα και τις δύο σερβιτόρες. Αλλά εσένα κερατά δεν σε κερνάω, γιατί όταν πίνεις δεν ξέρεις τί κάνεις!
Πάει ένας κύριος σε ένα ζαχαροπλαστείο και λέει στον ζαχαροπλάστη: «Θα θελα μία σοκολατίνα." του την δίνει ο ζαχαροπλάστης, την παίρνει και πάει να φύγει και του λέει ο ζαχαροπλάστης: "δεν θα με πληρώσετε κύριε;" και του κάνει πελάτης: "μην κολλάς γιατί ξέρω καράτε." φοβισμένος ο ζαχαροπλάστης τον αφήνει να φύγει χωρίς να πληρώσει.. αυτό γινόταν κάθε μέρα επί κάμποσους μήνες. κάποια στιγμή ο ζαχαροπλάστης σκέφτηκε να μάθει και αυτός καράτε. έτσι μετά από καιρό αφού είχε πάρει την πρώτη ζώνη στο καράτε τον περίμενε με ανυπομονησία να έρθει. Με το που ήρθε του λέει πάλι: "θέλω μια σοκολατίνα" του την δίνει την σοκολατίνα, φεύγοντας του λέει ο ζαχαροπλάστης: "δεν θα με πληρώσεις?" του λέει ο πελάτης: "μην μου κολλάς γιατί ξέρω καράτε..!" και του λέει κι ο ζαχαροπλάστης: "κι εγώ ξέρω!!!" και του λέει ο πελάτης: "εεε, τότε φάε μια σοκολατίνα."