Ο φτωχός νέος και η πλούσια νέα συζητούν για την μακρόχρονη σχέση τους.
- "Πρέπει να γνωρίσεις τους γονείς μου" λέει η πλούσια νέα.
- "Μα είμαι φτωχός και δεν θα με θέλουν" λέει ο φτωχός νέος
- "Αγάπη μου εγώ σε θέλω και αυτό έχει σημασία, θα έρθεις εσύ και οι γονείς σου να γνωρίσετε τους δικούς μου γονείς, αλλιώς χωρίζουμε".
Μη μπορώντας να κάνει αλλιώς ο φτωχός νέος δέχεται, και μετά από λίγο καιρό αυτός και οι γονείς του επισκέπτονται την πλούσια νέα και τους γονείς της.
Μπαίνοντας στο σαλόνι κάθονται σε ένα καναπέ η πλούσια μάνα και ο πλούσιος πατέρας, σε έναν άλλο ο φτωχός πατέρας και η φτωχή μάνα, σε μια καρέκλα η πλούσια νέα, και σε έναν καναπέ ο φτωχός νέος και ο γάτος της πλούσιας μάνας.
Καθώς μιλούσαν, του έρχεται του φτωχού νέου να κλάσει... Ζορίζετε, την κρατάει...τελικά δεν αντέχει και ζαρτ την αμολάει.
"Ζαν", λέει η πλούσια μάνα κοιτώντας το γάτο.
"Ουφ καλά που είναι το γατί εδώ και το έριξαν σε αυτό το κλάσιμο", σκέφτεται ο φτωχός νέος.
Καθώς η συζήτηση συνεχιζόταν ξανά ο φτωχός νέος βρίσκεται στη δύσκολη θέση που βρισκόταν πιο πριν μα τώρα η κλανιά είναι μεγαλύτερη.
Κρατιέται...σφίγγετε.. απο εδώ από εκεί δεν αντέχει και την αμολάει...Ζαν", λέει ξανά η πλούσια μάνα, κοιτώντας το γάτο.
"Ουφ καλά που είναι το γατί εδώ και το έριξαν σε αυτό το κλάσιμο", σκέφτεται ξανά ο φτωχός νέος.
Ε να μην τα πολυλογούμε μετά από λίγο μην αντέχοντας ξανά ο φτωχός νέος ρίχνει μια πολύ δυνατή κλανιά.
"Ζαν, καλά τι περιμένεις να σε χέσει και να φύγεις από εκεί;" λέει η πλούσια μάνα.
Δυο χωριάτες, ο Γιώργης και ο Θανάσης που δεν είχαν πάει ποτέ τους στην πόλη
αποφασίζουν να πάνε να δουν το μεγάλο πολυκατάστημα που άνοιξε.
Πάνε στα "αγροτικά είδη" και λέει ο ένας στον άλλο:
Θανάσης: Για δες ωρέ Γιώργη, "βιταμινούχος τροφή για χοίρους".
Γιώργη: Δεν αγοράζουμε να τη δοκιμάσουμε.
Θανάσης: Και δεν τ αγοράζουμε
Πάνε στα "ηλεκτρονικά είδη"
Θανάσης: Κοίτα Γιώργη: πλυντήριο για να μην πλένεις τα ρούχα στη σκάφη.
Γιώργης: Δεν αγοράζουμε ρε Θανάση να το δούμε.
Θανάσης: Και δεν αγοράζουμε
Στα "είδη υγιεινής:
Θανάσης: Κοίτα Γιώργη, μια μεγάλη βούρτσα για τον καμπινέ.
Γιώργης: Δεν αγοράζουμε Θανάση να τη δοκιμάσουμε.
Θανάσης: Και δεν αγοράζουμε
Μετά από λίγες μέρες συναντιούνται:
Γιώργης: Που λες Θανάση πώς τη βρήκες τη χοιροτροφή; Τα γουρούνια μου΄γίναν
τετράπαχα
Θανάσης: Και τα δικά μου. Καλά άσε το πλυντήριο. Η γυναίκα μου είναι
τρισευτυχισμένη που δεν πλένει πια στο χέρι.
Γιώργης: Και η δική μου.
Θανάσης: Τη βούρτσα πώς τη βρήκες;
Γιώργης: Ακου Θανάση μου, πές με οπισθοδρομικό, αλλά εγώ προτιμω το χαρτί
υγείας