Ήταν κάποτε ένας μπάρμαν πολύ έμπειρος και αφού πέρασαν πολλά χρόνια δουλειάς αποφάσισε να ανοίξει το δικό του μπαρ! Στα εγκαίνια του μαγαζιού έρχεται μια παρέα από άντρες.
- "Παρακαλώ τι θα πάρετε;" λέει ο μπάρμαν σε έναν από τους πελάτες.
- "Ένα σαν Ντίν", λέει αυτός.
Σανντίν, σανντίν, αυτό το ποτό πρώτη φορά το άκουγε ο μπάρμαν! Ψάχνει σε καταλόγους ποτών, ψάχνει σε βιβλία, πουθενά αυτό το ποτό. Πάει λοιπόν ντροπιασμένος πίσω στον πελάτη και ευγενικά του λέει:
- "Συγνώμη κύριε μα δεν έχουμε άλλο από αυτό το ποτό μήπως θα θέλατε κάτι άλλο;"
- "Καλά μωρέ δεν πειράζει, φέρε ένα σαν τ΄ Βαγγέλη."
Κυριούλα μπαίνει στον μπακάλη της γειτονιάς, τον καλημερίζει και του ζητάει μισό κιλό τυρί Αλτσχάιμερ.
Εμβρόντητος ο μπακάλης της απαντάει ότι δεν έχουν τέτοιο τυρί.
"Μα πώς!" αναφωνεί η κυριούλα." Προχθές πάλι αγόρασα από σας αυτό τυρί!"
Ο μπακάλης προσπαθεί να της εξηγήσει ότι μάλλον κάνει κάποιο λάθος, διότι αυτός ποτέ δεν έχει φέρει τέτοιο τυρί και στο τέλος της λέει: "Μήπως το αγοράσατε από τον Βασιλόπουλο και δεν το θυμάστε;"
Απογοητευμένη, φεύγει και πάει στον Βασιλόπουλο. Κατευθύνεται στον πάγκο των τυριών και ζητάει και πάλι 1/2 κιλό τυρί Αλτσχάιμερ.
Ο υπάλληλος ευγενικότατα της απαντάει ότι δεν έχουν τέτοιο τυρί.
"Μα πώς!" αναφωνεί η κυριούλα. "Προχθές πάλι αγόρασα από σας αυτό τυρί!"
Αφού γίνεται μια ψιλοφασαρία , η κυριούλα ζητά τον διευθυντή του καταστήματος. Έρχεται ο διευθυντής, της επαναλαμβάνει τα ίδια, η κυριούλα έχει πλέον απογοητευτεί πλήρως και ανήμπορη να επιμείνει πλέον, καταλήγει:
"Τι να σας πω βρε παιδιά μου..." Φέρνει το δάχτυλο στο κεφάλι... "Έχω κι αυτό το Έμενταλ που με ταλαιπωρεί...!"