Ένα παιδί παίρνει το λεωφορείο μετά το σχολείο και ετοιμάζεται να βγάλει εισιτήριο, όταν ξαφνικά βάζει τα κλάματα. Ο εισπράκτορας το βλέπει και το ρωτά, περίεργος:
- Τι συμβαίνει, μικρέ, γιατί κλαις;
- Έχασα κύριε, τα χρήματά μου. Σας τ ορκίζομαι είχα ένα κατοστάρικο μέσα στην τσέπη μου, μα τώρα δεν το βρίσκω.
Ο εισπράκτορας λυπάται το παιδί και του λέει:
- Καλά, δεν πειράζει, πες ότι πλήρωσες το εισιτήριό σου.
Και τότε το παιδί, γεμάτο απορία, του λέει:
- Και... που είναι τα ρέστα;
Αρθρον 1. Το αφεντικό έχει δίκιο.
Αρθρον 2. Το αφεντικό έχει πάντα δίκιο.
Αρθρον 3. Στην απίθανη υπόθεση που κάποιος υπάλληλος έχει δίκιο θα ισχύουν τα άρθρα 1 και 2.
Αρθρον 4. Το αφεντικό δεν κοιμάται: αναπαύεται.
Αρθρον 5. Το αφεντικό δεν τρώει: συντηρείται.
Αρθρον 6. Το αφεντικό δεν πίνει: δοκιμάζει.
Αρθρον 7. Το αφεντικό δε φθάνει ποτέ καθυστερημένος: Τον καθυστέρησαν.
Αρθρον 8. Το αφεντικό δεν απουσιάζει ποτέ απ' τη δουλειά: Είναι αναγκαία η παρουσία του αλλού.
Αρθρον 9. Το αφεντικό δε διαβάζει ποτέ εφημερίδα στο γραφείο: Μελετά και πληροφορείται.
Αρθρον 10. Το αφεντικό δε φλυαρεί ποτέ στο γραφείο του: Έχει σύσκεψη.
Αρθρον 11. Το αφεντικό δε δείχνει οικειότητα στη γραμματέα του: Απλά την εκπαιδεύει.
Αρθρον 12. Όποιος μπει στο γραφείο του αφεντικoύ με προσωπική γνώμη, πρέπει να βγεί έχοντας τη γνώμη του αφεντικού του.
Αρθρον 13. (Το φαρμακερό) Όσο περισσότερο σχολιάζεις το αφεντικό, τόσο λιγότερο κάνεις καριέρα...