Δυο φίλοι μάλωσαν άσχημα για ακόμα μια φορά.
«Δεν σε ξαναμιλώ τέρμα ως εδώ,» λέει ο ένας. «Είμαι εγωιστής εγώ, εσύ μια εγώ εκατό, για να καταλάβεις πόσο είμαι μονό αυτό θα σου πω δέκα μέρες πονούσε ο φρονιμίτης μου υπέφερα πάω στον οδοντογιατρό τον δείχνω και του λέω άστον αυτόν και βγάλε όλα τα άλλα δόντια μου από εγωισμό ρε κατάλαβες!»
«Χμμ,» κάνει ο άλλος, «Εγώ ρε σιγά το πρίμα εγώ να δεις εγωισμό πόσα χρόνια είμαι παντρεμένος;» 26 λέει ο άλλος «Στο γάμο μου ήσουν θυμάσαι την φασαρία που έκανα γιατί η γυναίκα μου με πάτησε το πόδι; «Αν θυμάμαι
» λέει ο άλλος. «Από την στιγμή εκείνη ούτε την μίλησα ούτε την ακούμπησα καθόλου.» καλά λέει ο άλλος 4 παΐδια κάνατε πως; «Από εγωισμό δεν ρωτάω με ποιον ...»
Ήταν ένας ετοιμοθάνατος παππούς, και τις τελευταίες ώρες του μυρίζει τα εξαιρετικά μπισκότα που έφτιαχνε η γυναίκα του. Μάζεψε τις τελευταίες του δυνάμεις και ανασηκώθηκε από το κρεββάτι. Ακουμπώντας στον τοίχο, σιγά-σιγά βγήκε από το δωμάτιο και με μεγάλη προσπάθεια κατέβηκε τις σκάλες πιάνοντας και με τα δύο χέρια τα κάγκελα.
Λαχανιασμένος μπήκε στην κουζίνα.
Εκεί ήταν απλωμένες εφημερίδες στο τραπέζι και επάνω ήταν ταψιά με εκατοντάδες μπισκότα.
Ήταν στο παράδεισο; Ή ήταν μια τελευταία πράξη της αγάπης της αφοσιωμένης συζύγου του; Για να φύγει σαν ευτυχισμένος άνθρωπος; Με μια τελευταία προσπάθεια πήγε στο τραπέζι.
Με το γερασμένο χέρι του έπιασε ένα μπισκότο στην άκρη του τραπεζιού.
Όταν ξαφνικά τον χτύπησε με μια σπάτουλα η σύζυγός του.
- Αστα αυτά, είπε. Είναι για την κηδεία σου...