Οδηγούσε ένας τύπος όταν άκουσε κάτι να χτυπάει στο μπροστινό τζάμι του αυτοκινήτου του.
Σταματά ανήσυχος, κατεβαίνει και βρίσκει ένα σπουργιτάκι ξάπλα στην άσφαλτο.
-Πωπωπω κρίμα το σκότωσα το καημένο!
Σκύβει κάτω, το μαζεύει και σαν να ψιλοζούσε το σπουργιτάκι, αλλά ήταν σε κώμα.
Το παίρνει, το πάει σπίτι του και το βάζει σε ένα κλουβί μέχρι να συνέλθει και να γίνει καλά. Αργότερα έφυγε από το σπίτι για δουλειές.
Συνέρχεται και το σπουργιτάκι σιγά-σιγά και κοιτάει και τι να δει ;
Πάνω κάγκελα, δεξιά κάγκελα, αριστερά κάγκελα, μπροστά κάγκελα, πίσω κάγκελα.
Τρελαίνεται το σπουργιτάκι και λέει:
-Πωπωπω, τον σκότωσα τον άνθρωπο!!!!!
Tο μυαλό του ανθρώπου είναι ένα θαυμάσιο όργανο. Aρχίζει να δουλεύει τη στιγμή που ξυπνάει και δε σταματάει μέχρι να φτάσει στο γραφείο.
Νευρωτικός είναι ο άνθρωπος που χτίζει κάστρα στον αέρα.
Ψυχωτικός είναι αυτός που ζει μέσα σ' αυτά τα κάστρα.
Ψυχίατρος είναι αυτός που εισπράττει τα νοίκια...