Κάποτε, ήταν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι και ο παππούς ήταν στα τελευταία του. Ρωτάει τη γιαγιά:
- "Γυναίκα, τώρα που πεθαίνω, θα ήθελα να ξέρω κάτι."
- "Ότι θες άντρα μου!"
- "Πες μου σε παρακαλώ, πόσες φορές με έχεις απατήσει;"
- "Τι λες τώρα άντρα μου, πότε!"
Ο παππούς όμως επέμενε κι έτσι την πείθει να απαντήσει.
- "Σε έχω απατήσει τρεις φορές όλες κι όλες."
- "Με ποιους;"
- "Θυμάσαι τότε που ήταν να μπεις στο δημόσιο και σε έβαλε ο Γιάννης;"
- "Ναι."
- "Ε, εγώ τον έπεισα να μας βοηθήσει."
Ο παππούς τα χάνει!
- "Για πες μου για τη δεύτερη φορά..."
- "Θυμάσαι τότε που είχες πάρει προαγωγή και είχες γίνει υποδιευθυντής;"
- "Ναι."
- "Ε, εγώ είχα μιλήσει με το διευθυντή."
Ο παππούς τρελαίνεται!!!
- "Για πες μου και την τρίτη να τελειώνουμε..."
- "Θυμάσαι που είχες βάλει υποψηφιότητα για δήμαρχος και σου έλειπαν πεντακόσιοι ψήφοι;"
Eίναι ο Δώνης και θέλει να παεί σε μία ταβέρνα να φάει ψάρια. Πάει στην πρώτη ταβέρνα, τίποτα είχαν τελειώσει. Πάει στην δεύτερη, πάλι τα ίδια. Πάει σε μια τρίτη, ρωτάει τον μάγειρα εάν έχουν ψάρια κι εκείνος του λέει ότι μόλις τελείωσαν αλλά του πρότεινει να πάει σε μία άλλη 10 μέτρα πιο κάτω, την "Ανοιξη".
Με μία χαρά ο Δώνης φτάνει στην Ανοιξη και ρώτάει τον μάγειρα έαν έχουν ψάρια. Ο μάγειρας λοιπόν του λέει ότι από ψάρια τους έχει μείνει μόνο ένα χέλι. Ε, μην έχοντας άλλο κουράγιο ο φίλος μας να ψάξει και για πέμπτη ταβέρνα συμφωνεί και παραγγέλνει το χέλι.
Τρώει, πίνει και ζήταει τον λογαριασμό. Έρχεται ο σερβιτόρος και του λέει ότι ο λογαριασμός είναι 500 ευρώ. Ο Δώνης τα χάνει!!!
- Μα καλά, 500 ευρώ για ένα χέλι;
...και ο σερβιτόρος...
- Ένα το χέλι Δώνη κι η Ανοιξη ακριβή...!!!!